Giallo-ray (Daima Sinema)

Vurulduk ey halkım, Unutma Bizi!

2012-01-24T00:10:00.000+02:00

‎"Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi... Bir gün sesimiz, hepinizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi."

Huzur içinde uyu UĞUR MUMCU

Film Atölyesi eğitimi aldığım um:ag'ın düzenlediği
"19. ADALET VE DEMOKRASİ HAFTASI (24-31 OCAK 2012) -YARGISIZ ADALET ADALETSİZ HUKUK" etkinliklerinde olacağım...

Etkinlik İzlencesi

"Män som hatar kvinnor"? "The Girl with the Dragon Tattoo"?

2012-01-23T16:02:00.000+02:00

Ben, "Män som hatar kvinnor" diyorum çoğunun aksine. Tamam son uyarlamaya önyargı ile gittiğimi kabul ediyorum. Ancak, İsveç versiyonunu seçmemin bir çok sebebi var. Nedir onlar, başlayalım; İlk olarak, Amerikan versiyonu kitabın ruhundaki ayrımcılık sorunundan çok, Lisbeth Salander'i kahramanlaştırma yoluna gitti. İkincisi, filmin son 20 dakikası ve ufak tefek kurgusal farklar haricinde İsveç versiyonu ile aynı filmi izliyor havası yaşatmasıydı. David Fincher sonu olmayan ilk filme bir son ekleme gereği duymuş ve bunun için de 90 milyon dolarlık bir bütçe kullanmış. Çoğu sinemacının bir kaç yüz dolar bulmak için yapmadığının kalmadığı bir ortamda bu bütçe, israflıktan başka hiç bir şey değildir. Fincher'ın cebinden mi çıktı para? Tabii ki hayır! Filmde Apple, Coca Cola, McDonalds başta olmak üzere Epson, Marlboro, Nokia gibi bir çok firmanın göze batacak şekilde reklamları yapıldı. Sadece bununla da sınırlı değil, Amerikalılar bu filme normal bir filme vereceklerinden daha fazla destek verdiler. Neden? Çünkü, İsveç versiyonunu altyazı ile izlemek zorundaydılar. Ne gerek vardı uğraşmalarına(!) Film endüstrileri bunun için yok mu zaten?! Amerikan film endüstrisini eleştiriyorsun da izlemiyor musun filmlerini sanki diye soranlar olacaktır. İzliyoruz ve beğendiğimiz iyi filmler de çıkıyor zaman zaman fakat, çoğu kez Hollywood anlatısı görmekten ciddi anlamda bıkıyor ve bir yangın merdiveni arıyor insan. Bu filmin İsveç versiyonu da benim için o yangın merdivenlerinden biriydi açıkçası. Bu bıkkınlık yüzünden Rus, İskandinav ve Avrupa yapımı filmler izliyorum son zamanlarda. Böyle bir ortamda filmin yeniden çevirilmesi canımı sıktı ve gereksiz bir yeniden uyarlama olduğu düşüncesine sevketti. Şöyle de bir şey var ki, bir uyarlama olduğu için her şey yoruma açık, farklı düşünenler tabii ki olacaktır.

Daniel Craig, gazeteci Mikael Blomkist rolüne pek gitmemiş açıkçası, bu rol için ilk uyarlamadaki Michael Nyqvist daha düz ve uygun bir isimdi. Hikayenin kilit noktası Lisbeth Salander rolü için ise, ilk uyarlamadaki Noomi Rapace ile son uyarlamadaki Rooney Mara arasında tercihimi yine ilk uyarlamadan yana kullanacağım. Ancak bu film Rooney Mara'ya iyi bir gelecek sağlayacaktır diye düşünmekteyim. The Social Network'te de Erica Albright -Mark Zuckerberg'in kız arkadaşı rolünde izlemiştik Rooney Mara'yı. Fincher tarafından iyi destek var kendisine.

Özetleyecek olursak; Yaklaşık 1 yıl önce izlediğim ilk uyarlama beni daha çok etkilemişti ve etkisi de sürmekte. Belki bu son uyarlama ilkinden daha önce çekilmiş olsa, tam tersi bir etki olur muydu onu hiç bir zaman bilemeyeceğiz.

Fincher, ilk uyarlamaya oranla cinsel ve şiddet ögeler(i) içeren sahneleri daha çarpıcı kılmış. Bu sahneler ilk filmde biraz sönük kalmış ve geçiştirilmişti. Ama dediğim gibi bir son eklenmesi ve bazı sahnelerin daha çarpıcı kılınması ilk filmin neredeyse 9 katı olan 90 milyon dolarlık bir israfın önüne geçemiyor. Bundan sonra izlemek isteyenler artık Amerikan versiyonunu izleyecekler, yazık!

Filmin jeneriğinde Onur Şentürk'ün imzası var.

Geçmiş Olsun Öteki Sinema

2012-01-21T00:38:00.004+02:00

Geçtiğimiz günlerde, otekisinema'nın başına kimsenin başına gelmesini istemeyeceğim, geleceğimiz adına kaygılarımın iyice artmasına sebep olan bir olay geldi. Srpski adlı filmin eleştirisi sansürlendi. Srpski (A Serbian Film) filminin ağır ve sınırlı sayıda bünyenin kaldırabileceği bir film olduğu aşikar ancak, yönetmeninden yorumcusuna kadar sanatçı, bir sanat eserinin yapımından eleştirisine kadar herhangi bir aşamada üstünde bir el olduğunu farkettiği an, orada sanat bitmiş demektir. Dikkat edin yorumcu da dedim, youmcular da sanatçı değil midir? Gördüğü ve yaşadığı olaylara eleştirel yaklaşabilen her şahıs sanatçıdır benim gözümde. Konuya dönecek olursak; Bu dünyada olan olmayan, yaşanan yaşanmayan ne varsa sanatın konusu olabilir, bu kimseyi alakadar edemez. Film vizyona girecek olursa yaş sınırı koyar, uyarırsınız olur biter. Ancak, filmi de geçtik bunu yorumlayan şahsın ağzını kapatırsanız şayet, bırak çağdaş medeniyeti bağnazlıktan ileri gidemezsiniz.

Öyle bir ülkede yaşar olduk ki, kitap olsun film yada sanatı ilgilendiren ne olursa olsun bir şekilde sansüre, en olmadı oto-sansüre uğrar oldu. Burada sanattan, özgür düşünceden bahsetmemiz gerekirken bir film eleştirisinin sansürlenmesini konuşur olduk. Bir devlet düşünün ki, hukuku adaleti bıraktım, düşünceleri, ağzımızdan çıkan harfleri sansürlüyor.

Peki ya sanat cephesi ne yapıyor? Daha doğrusu neler yapabiliyor? Gerici dediğimiz İran'da bile hükümetin baskıcı rejimlerine rağmen sanatçılar özgün bir tarz yaratılabilmiş durumda, biz de ise bu haksızlıklar eleştirileceğine, ideolojilere fazlasıyla yaslanılmakta, günümüzdeki tehlikeyi görmek ve tehlikeyi göstermektense insanların sürekli olarak geçmişe bakması sağlanıyor. 1950'li yıllardan bu yana her yıl yavaş yavaş geriye gitmeye başladık, televizyonlara radyolara renk geldi bizimkilerin beyinlerine halen renk gelebilmiş değil. Uyan Türkiye UYAN!

ARKANDAYIM

Ve Mezuniyet Gelir

2012-01-11T14:03:00.006+02:00

Lisans eğitimime ağırlık verdiğim için yaklaşık 1-2 yıllık süreçte bloglarımı güncel tuttuğum söylenemez. Sanılmasın ki ilk günkü heyecan kayboldu, hayır! Ben bloglarım için zaman yaratmaya çalıştıkça ortaya çeşit çeşit engeller/sorunlar çıktı. İyi de biz ne yapalım, niye anlatıyorsun ki diye soranlar olacaktır; Mezun olduğumu müjdelemek sebebiyle sizlere bu yazıyı yazma gereği duydum. Gerçi mezun olduk iyi mi oldu kötü mü oldu orası da ayrı bir tartışma konusu. İşsizlik almış başını gidiyor, ekonomi her şeye rağmen içler acısı bir durumda, ülkede politikadan başka bir şey gündeme gelmiyor, pis işler-kirli oyunlar ülkeyi derinden etkiliyor; Ve buna rağmen biz yaşamaya, birbirimize bilgi aktarmaya, sosyalleşmeye, özgür düşünceye değer vermeye ve benzeri bir çok güzelliğe devam etmeye çalışıyoruz. Çalışmak demişken, her yeni mezun bir işsizdir misali biraz bunalım yapmamış da sayılmam, daha bir kaç gün önce son finalime girmiş olmama rağmen. Şimdi basılsın özgeçmişler, takılsın kravatlar, yolları arşınlayalım "5 yıl sonra nerede olacağımız" yalanını söylemek için.

Dipnot: Bir işletme mezunu olarak, bu yazım aynı zamanda işverenlere de bir mesaj niteliği taşıyabilir, taşımayadabilir.

O zaman devam diyelim...

Le Havre (2011)

2011-12-12T00:15:00.005+02:00

Gezici festival kapsamında gittiğim Le Havre (Umut Limanı) filmini sizlerle paylaşmak istedim. Öncelikle film iyi bir anlatı oluşturabilmiştir benim gözümde. Neydi peki derdi? Efendim, gözümüze çok büyük gelmeyen, adının Le Havre olduğunu bildiğimiz bir liman kentinde ayakkabı boyacılığı zanaatini sürdürme uğraşında olan Marcel Marx, bir gün ülkeye konteynır ile giren göçmen bir çocuğu devlete karşı koruma kavgasına girer. Kavga dediysek, insan ilişkileri ve sevginin olduğu bir kavga söz konusudur. Bu kavga ki, göçmen çocuk Idrissa'nın İngiltere'deki annesine kavuşması içindir. Marcel'in sadelik timsali karısının hastalığı ve fonetik tıngırtılar romantizm havasını yaşatmıştır kulaklarda, burunlarda. Diğer bir yandan olay örgüsünün derinden ve kendinden emin bir şekilde ilgiyi ayakta tuttuğunu da söyleyebilirim.

Temelde sistem ile ilgili bir kara mizah söz konusu. Sistem, siyah pardesü ve şapkalı Komiser Monet ile imgelenmiş. Finale gelindiğinde seyirciye söylenen yalan, çok iyimser evet. Bunu hor görenler gözlerini kapatıp baksınlar bir hayal dünyalarına farklı bir şey görecek değiller. Sonuç olarak, mutlu veya acı şekilde sonlanması -farketmez- yönetmen perdenin arkasından bize bakıyorsa o film şahsım adına izlemeye değerdir. İzlemeye değerdi evet ama harikulade bir festival filmi de değildi tabii ki. Neden paylaşmak istedim o zaman? Belki o an öyle bir film izlemek ve şu an böyle bir yorum yapmak istiyordum sadece. Ne azı ne fazlası...

Çokluk oyunculuklar üzerinden yapılan bazı olumsuz eleştiriler okudum. Aynı zamanda gösterim sırasında salonu terk eden sinemaseverlerin varlığından bahsediliyor. Benim izlediğim salonda doluluk oranı tatmin ediciydi ve çıkan tek kişi görmedim. Filmin hoşuma gittiğini de belirttim sanıyorum. Merak uyandıran bir hikayesi vardı. Hikaye tamamen yenilikçi bir çizgide miydi? Hayır. Öyle olması da gerekmiyor aslında. Filmin Cannes, Avupa Film Ödülleri veyahut başka bir platformda ödül almış olması da beni zerre kadar ilgilendirmiyordu. Ödüllerinden haberim yoktu zaten bilet kontrolü sırasında. Bu arada film, yapılacak bir üçlemenin ilk filmi niteliği taşıyormuş yönetmen Aki Kaurismaki'nin dillendirdiği üzere.

Eklemek gerekirse;

Şehire gelindiği sekanstaki hava ile liman kentindeki atmosfer ve araba seçimlerinin birbiriyle eski-yeni konusunda biraz çelişip kesintisizlikte bazı sıkıntılara yol açtığını düşünmekten kendimi alamadım. Ben yanlış bağdaştırmış da olabilirim, bilginize...

"Çobanlık ve ayakkabı boyacılığı insana en yakın iki meslektir."

Marcel Marx (Andre Wilms), filmden

Giallo-Ray 3 Yaşında

2011-11-14T20:07:00.004+02:00

Tam 3 yıl önce sinema sevdamı paylaşmak üzere açtığım blogumun yıl dönümünü övünçle kutlamaktayım. Ben onu büyüttükçe o, benim eleştirel yaklaşımıma şekil verdi; Yazdıkça öğrendim, araştırdıkça ufkum genişledi. Bu üç yılı özetlemem gerekirse sanırım şöyle bir şey çıkar: Okudum, yazdım, izledim ve tekrar izledim. Bu süreç benim sinema bilgim adına oldukça önemli bir rol oynadı. Uğur Mumcu Araştırmacı Gazetecilik Vakfı'nda devam ettiğim Film Atölyesi benim sinema adına kırılma noktalarımdan bir diğeri oldu. Sayın Erdem İliç'e ve atölyedeki diğer arkadaşlarıma buradan şükranlarımı sunarım.

Blogsal anektodlarıma geçecek olursam; Sinema blogumu çok sık güncelleyemiyorum, malum mezuniyet çabaları. Ancak, fırsat yarattıkça sizlerle beraber olmaya ve güzel, okunası şeyler paylaşmaya çalışıyorum. Evet, takipçi sayım da öyle çok yüksek seviyelerde olmadı hiç bir zaman, bu blogda kendisinden bir şeyler görenler sessiz sedasız takiplerini sürdürdüler. Takip eden etmeyen herkese, her şeye rağmen teşekkür etmeyi de ihmal etmeyeyim. Son olarak, çocukluğumuzda film izlerken yaşadığımız duyguları günümüzde de çoğu zaman yaşıyor olmak gerçekten mutluluk verici bir şey. Kimse bu çocuksu yanını asla kaybetmemeli. Ve okumalı, izlemeli, sorgulamalı, eleştirmeli...

Hayatınızda her zaman perdenize yansıyan bir umut ışığı olsun, esenlikle ve sinema ile kalınız...

Batuhan SARICAN

Editör

Le Temps Du Loup (2003)

2011-10-23T16:57:00.005+03:00

Burun deliklerinizden ciğerlerinize uzanan yolu böyle bir hava ile doldurmasıdır işte Haneke'yi usta yapan. Siren sesini vermeden felaketin acılarını yaşatması, sessizliğin çığlıklarını duyurmasıdır. Le temps du loup, sizi koltuğunuzdan alır, kaldırımın soğuk, nemli gerçekliğinin tam ortasına oturtuverir. Daha ne izlediğinizin farkına varmadan ölümün kar taneleri çıkar namlunun ucundan. Ve kıyametin yıkıcılığı veya insanlığın kurtuluşu değil, kıyametin insanın içindeki sesidir hikayeyi derin kılan, sizi nefes aldığınız yerden uzaklaştıran...

"Kurdun Günü" olarak çevrildi filmin adı, güzel Türkçemize. Yaşanan felaketten habersiz bir ailenin, güzel bir tatil umuduyla yola çıkmasını, sarsıcı bir olay ile başlayan uçurumun kıyısındaki yürüyüşlerini, direnişlerini tüm gerçekliğiyle anlatır film. İnsan denen varlığı da güvensizlik ortamında...

Çoğu apokaliptik filmlerin aksine bu, ağır bir tempoda, müziksiz, umutsuz, gösterişsiz ve sabırlı bir şekilde ilerler. Çünkü anlatılmaya çalışılan yaşanan felaket değil, insan faktörüdür. Soğuk, ölüm, kan gibi katı ögeler sizi heyecanlandırmanın bir sokak ötesinden geçerek, sakin bir derinliğe çeker, düşündürür.

En sonunda ise, bir apokaliptik anlatı ancak bu kadar sade yansıtılabilirdi der insan. Filmi izletmez şahit eder adeta. Etkileneceğiniz bir an, müzik sesi yerine gerçek gözyaşının sesi ile yaşanır, trajediyi yaşatır...

Kısacası, sürekli bir heyecan ve ağlama silsilesi istiyorsanız bu film hiç de size göre değil! Lakin trajediyi yaşamak, insanlığın gerçek yüzünü görmek istiyorsanız bu film ilacınız olabilir.

Stephen KING & The Dark Tower

2011-07-21T22:50:00.006+03:00

Stephen KING'in Fantezi, Korku ve Western tarzlarındaki roman serisi olan The Dark Tower'ın beyaz perde projesi bizleri iyiden iyiye heyecanlandırmıştı. Universal'a emanet edilen Kara Kule efsanesinin hem filmi hem de televizyon dizisinin yapılması bekleniyordu. Ancak geçtiğimiz günlerde Universal'ın finansal konuları bahane ederek olası üçlemeyi tek filme indirme ve diziyi iptal etme düşüncesi Kara Kule ekibinin Universal ile bağları koparmasına neden oldu. Kara Kulecilerin vazgeçmesinin en büyük nedeni, Stephen KING başta olmak üzere bütün ekibin bu efsane seriyi beyaz perdeye taşıyarak, gelmiş geçmiş en iyi film serisini ortaya çıkarmak ve Kara Kule efsanesini satırlardan çıkararak herkesin görsel hafızasına kazımak istemesidir. Bunu da kısa vadede televizyon dizisi, uzun vadede ise üçleme (yada daha fazla) ile başarabilirler. "Her sezonun sonunda bir film" bu seriye doğru bir şekilde görsellik kazandırabilecek en gerçekçi formül gibi gözüküyor.

Tekrar masa başına dönecek olursak, Universal'ın cayması şahsım adına sevindirici oldu. Bu işin altından kalkabileceklerine pek inanmıyordum ki Kara Kulecilerin -doğru adres- Warner Bros ile masaya oturacakları da gelen haberler arasında. Stüdyo'nun yanı sıra, A Beautiful Mind,American Graffiti, Angels&Demons, The Da Vinci Code ve Apollo 13 gibi filmlerden hatırlayacağımız yönetmen Ron Howard ismi de bana pek uygun bir isim gibi gelmiyordu. Her projede aynı isimleri tutturmaktan yana değilimdir ama Chris Nolan (ne kadar bu tip filmlere yaklaşmasa da), Darren Aronofsky ve hatta ve hatta Frank Darabont isimleri Ron Howard isminden çok daha önce bu efsaneyi canlandırmayı hak eden isimlerin başında geliyor.

KING'in gözünün nuru olan Kara Kule serisinden bahsediyoruz. Cidden üzerinde titizlikle çalışılması gereken ve hayata geçirilirken büyük fedakarlıklar gerektiren bir proje. Bir süreliğine de olsa ertelenmesi Kara Kule efsanesi adına iyi bir gelişme olabilir. Çünkü Stephen KING, bir kitap daha yazıp ardından senaryo çalışmalarına yönleneceğini duyurmuştu. Bu bağlamda, KING yeni kitabını bitirirken, bizler Kara Kule serisini tamamıyla okuyalım sonra hep birlikte hayata geçeceğini umduğumuz bu projenin keyfini çıkartalım. Stephen KING ne kadar Kara Kule'nin senaryolaştırılmasını istemediğini belirtmiş de olsa bu işte aktif rol alması, projenin kitap kadar etkileyici olmasını sağlayacaktır. Önümüzdeki 3-5 yıl içinde sinema adına çok hoş şeylerle karşılaşacağımızın gümbürtüleri şimdiden geliyor.

The Dark Knight Rises İlk Resmi Fragman

2011-07-21T21:27:00.009+03:00

Netleşen isimler, ilk afiş, ilk fotolar derken geçtiğimiz günlerde ilk resmi fragman da yayınlandı. Fragmanda genellikle ilk iki filmden görüntüler yer almakta ve bu, yeni film hakkında pek bir ipucu verilmediği anlamına geliyor. Zorla yaptırılmış bir fragman gibi duruyor bir başka değişle... En azından tatmin edici bir fragman olmadı desek daha doğru olacaktır. Chris Nolan'dan söz ediyorsak aksini beklemek de yanlış olurdu açık konuşmak gerekirse. 2.fragmanı ve ardından filmi iple çekiyoruz.

Her Şey Yoluna Girecek?!

2011-07-14T21:17:00.002+03:00

Everything is going to be alright... Be kısmından sonrası okay,fine şeklinde de çeşitlendirilebilip, Türkçe'ye genelde "Her şey yoluna girecek." şeklinde çevirilir. Bu replik izlediğim filmlerin en az yarısında vardır diyerekten ufak bir test yaptım ve sonuç beklediğimin de üstünde. Son 3 haftada izlediğim 20 filmin 15'inde bu sözcük en az bir defa kullanıldı. Geri kalan 5 tanesi de genelde Avrupa çıkışlı filmler.

Konuyla ilgili en iyi tespit ise dolaylı bir şekilde Stephen King'ten gelmişti. Cep telefonlarından gelen bir sinyalle insanların çıldırmasını anlatan apokaliptik romanı Cep'te (Cell) bu sözleri bir karaktere söyletip, bu sözlerin işler boka sardığında söylendiğine ve içinin boş olduğuna değinmişti. Yani aslında yoluna girecek olan bir şey olmayacak!

Cell demişken, Stephen King'in bu romanını adadığı yakın dostu George Romero romanı filme uyarlasa da gözler bayram etse...

The Quiet Earth (1985)

2011-07-04T01:16:00.002+03:00

80'li yılların en iyi bilim-kurgularından biri olarak gösterilen The Quiet Earth, Post-Apokaliptik (felaket sonrası) tarzı sevenler için bir mihenk taşıdır. Craig Harrison'ın aynı ismi taşıyan romanından filme uyarlanmıştır. Filme günümüzde Post-Apokaliptik klasik yakıştırmasının yapılmasında en önemli rolü, yönetmen -Geoff Murphy'nin bakış açısı- oynamıştır. Kadro, filmin ismine yakışır bir biçimde oldukça küçüktür. Filmde hareket halinde gördüğünüz toplam 5 kişi, hikayeyi var eden ise sadece 3 karakter (Zac, Joanne ve Api) bulunmaktadır. Sırasıyla Bruno Lawrance, Alison Routledge ve Pete Smith hayatlarının en önemli rollerini hakkıyla oynamış ve ardından irili ufaklı bir kaç filmle birlikte kaybolup gitmişlerdir. Pete Smith'in The Lord Of The Rings'teki Orc karakterini tenzih edebiliriz. Bruno Lawrance ise aynı zamanda filmin senaryo çalışmalarına katkıda bulunmuştur.

İyi bir film olmasına rağmen, pazarlamasının kötü yapılması filmin sinema çevrelerinde pek tanınmamasına ve hasılatının çok yukarılara çıkamamasına neden olmuştur. Aynı yıl 19 Milyon $'lık bir bütçeyle çekilen Back To The Future'ü düşünürsek, sadece 1 Milyon $ ile The Quiet Earth gibi bir klasik çıkartan emektarlar büyük bir saygıyı hak ediyor demektir. Filmin fazla bilinmemesinin nedenleri arasına bir de yapımcıları arasında Steven Spielberg isminin olmamasını ekleyebiliriz sanırım. İnsanın içi acıyor bazen...

Hikaye'ye gelecek olursak; İntihar ettiğiniz ve ölümle yaşam arasında gidip geldiğiniz bir çizgiden yaşam tarafına atlar, saat 6:12'de uyanırsınız ve o tecrübeyi yaşadığınız sırada, yaşadığınız dünyanın artık eskisi gibi olmayacağı bir olay gerçekleşmiştir. Bu olay çalıştığınız şirketin yaptığı bir deneyin sonucu olarak meydana gelmiştir. Durumun farkına biraz geç varırsınız; Sokaklar boştur, devrilmiş araçlar, yağmalanmış marketler, yarıda bırakılan işler, bir yerlerden neden yükseldiğini bilmediğiniz dumanlar... Şaşırırsınız, gün geçer gezegende yalnız yaşamanın keyfini sürmeye, güzelliklerini yaşamaya başlarsınız, insan egosunun sınırlarını zorladığınızın farkına varmazsınız. Yalnızlıktan çıldırmak üzereyken başka birisiyle karşılaşır ve birlikte yaşamaya başlarsınız. Düzensizlikte kendinize bir düzen kurmaya çalışırsınız, yine tam o sırada başka bir insanoğlu karşınıza çıkıverir. Durumu kurtarmak için çözüm ararsınız, bir kadın için gezegendeki diğer erkekle çatıştığınız bile olur. Buna rağmen son insanlarla uyum içinde yaşamak zorunda olduğunuz gerçeği yüzünüze bir tokat gibi çarpar ve diğerleri için canınızı feda etme gibi bir lükse girerken aslında kendi canınızı kurtardığınızın farkındasınızdır. Son olarak da Satürn'ün doğuşunu izlersiniz. Bu sefer yalnızsınızdır.

Pardon? diyecek olursanız, ben filmin anahtarını vermeden izlemeye başlamanız sizler adına güzel bir tercih olacaktır. İyi seyirler...

Film Tanıtımı Dediğin...

2011-06-26T15:43:00.001+03:00

The Dark Knight Rises Gelişmeler

2011-06-25T22:24:00.004+03:00

İlk resmi fotoğraf (Bane)

Büyük bir merakla önümüzdeki yılın Temmuz ayını bekleten, hatta o güne kadar yaşama sebebimiz olan The Dark Knight Rises'ın çekimleri yaklaşık 1,5 ay önce başlamıştı. Buna rağmen bugüne kadar, Ash Harper'ın Tom Hardy ile sette çektirdiği ve Warner Bros'un resmi olarak -dolaylı yoldan- yayınladığı Bane fotoğrafından başka hiç bir görsel sızmadı dışarıya. Bu da bir şekilde Christopher Nolan ve ekibinin başarısı diyelim. Hatırlayacağımız üzere film kadrosunda, Nolan'ın Batman filmlerinin kemikleşmiş isimleri olan Christian Bale, Gary Oldman, Michael Caine ve Morgan Freeman'ın yanı sıra Inception ekibinden Joseph Gordon-Levitt, Marion Cotillard ve Tom Hardy gibi isimler bulunmakta. Bunların dışında Catwoman rolünde Anne Hathaway'i izleyeceğiz ve rivayete göre Liam Neeson, Ra's Al Ghul rolü ile filmde boy göterecek.

Filmle ilgili yayınlanan ilk fotoğraf, Tom Hardy'nin canlandıracağı karakter olan Bane'in olduğuna göre, Bane'i biraz tanıtmakta fayda var sanırım. Öncelikle Bane, Batman'in en azılı düşmanlarından bir tanesi. Kendisine enjekte edilen sıvıyla beraber çıldırır, kasları şişer ve tam bir canavara dönüşür. Batman'e göre daha korkunç ve büyük gözükmektedir. Şahsen Arkham Asylum'da -normal olarak- biraz daha fanteziye kaçılmış, biraz daha şişirilmiştir. Aslında iyi de olmuştur gerçi ama sizi biraz uğraştırır. Çizgi romanda ise Batman'in belini kırdığı sahne ile hatırlanmaktadır. Oyunda o sahnenin intikamı da alınmaktadır.

Yaklaşık 1 yıl boyunca filmle ilgili önemli detayları sizlerle paylaşmaya devam edeceğim.

Setten ilk fotoğraf (Ash Harper ve Tom Hardy)

Batman: Arkham Asylum oyununda Bane

Çizgi romanda Bane'in Batman'in belini kırdığı meşhur bölüm

Resmi olmayan afiş

Resmi Olmayan The Dark Knight Rises Afişleri

2011-06-25T21:32:00.001+03:00

Seri Devam Ediyor

2011-06-25T20:50:00.000+03:00

Son sınıf olmam münasebetiyle finaller, mezuniyet balosu, yıllık çekimleri derken Giallo-Ray'e bir süre ara vermek zorunda kalmıştım. Devam filmiyle tekrar karşınızdayım...

12 Angry Men (1957)

2011-03-15T16:42:00.000+02:00

Ergen bir çocuk babasını öldürdüğü gerekçesiyle mahkum edilmiştir. Çocuğun kaderi 12 kişilik karma bir jürinin elinde olacaktır. Çocuğun suçlu yada suçsuz ilan edilmesi için 12'de 12 tam çoğunluk sağlanması gerekmektedir. Film, başındaki jüriye sesleniş ve finalindeki mekanın terk edilmesi sahnelerinin haricinde tek mekan filmi olarak sinema severlere türünün en önemli örneğini sunar. Genişçe bir odada toplanırlar ve oldukça sıcak bir gündür. İlk oylama yapılır. Bir kişi hariç herkes çocuğu suçlu ilan eder. O kişi 8.jüri (Henry Fonda) olarak boy gösterir. 8.jürinin "Eğer emin değilse hiç bir jüri üyesi birini suçlu ilan edemez. Makul şüphe varsa üzerine gidilmeli." sözleri filmin özeti niteliğindedir aslında. Çünkü o makul şüphe sayesinde anlatılan ve açıklığa kavuşturulmak istenen her detay sayesinde çocuğu suçsuz görenlerin sayısı artmaya başlar. İlk olarak çoğunluğa uyarak kendi kararını veremeyenler ikna olur,ardından deliller üzerine yürütülen akılcı çözümler geri kalan insanların da ikna olmasını sağlar. 12'de 12 yolunda hareretli tartışmalar yapılırken karakter analizleri yapmak hiç de zor olmaz bizim açımızdan. Uzlaşmacı ve tarafsız insanlar daha sağlıklı kararlar verebilirken, hayatlarında bir şekilde yanlış yola sapmış olanlar,birilerine bir şekilde kin besleyenler tükürdüklerini yalamayı hiç de tercih etmeyerek,ilk kararlarına körü körüne bağlanırlar. Yapılan defalarca oylamanın ardından sona gelindiğinde ise sadece 4 numaralı jüri (Lee J. Cobb) kalır. Aslında çocuğu değil kendisini suçlu bulan karakter 12.suçsuz kararını zor da olsa verir ve amansız tartışmanın sonuna gelinir. Film aslında ön yargıların ne kadar tehlikeli olabileceği ve karşı tarafa bir şans dahi olsa verilmesi gerektiğini biz izleyenlerine güzelce anlatıveriyor. Reginald Rose'un hikayesini yazıdığı, Sidney Lumet'in yönettiği 12 Angry Man; Güçlü oyunculuk deneyimleri,görüntü bütünlüğü,senaryo derinliği ve insanı düşünmeye iten ve bitmek tükenmek bilmeyen diyalogları ile en iyilerim arasında kendine güzel bir yer buluyor.

Rüya İçinde Rüyalar Göresin Akademi

2011-03-09T18:13:00.003+02:00

Oscar'ın üzerinden bir haftadan fazla süre geçti. Şu an abartısız son birkaç yılın en güzel kar manzarası var Ankara'da. Bu güzellik içinden merhaba diyerek başlayalım yazımıza. Söylediklerimin aksine izledim ödül törenini. O saate kadar uyuyamamış olmamın da etkisi büyüktü tabii. James Franco ve Anne Hathaway'in güzel parodisi ile birlikte ekran karşısına geçmiş bulunmaktaydım. Koca törende eli ayağı en düzgün çalışmanın bu parodi olması cidden içler acısıydı. Aslında Kirk Douglas'lı anlar,Oscar'lı filmler orkestrası ve ilk Oscar töreni temalı kısım tenzih edilebilir. Bunların dışında sunucular da iyi bir sunumda bulunamadılar ve şov adına da pek bir şey yoktu açık konuşmak gerekirse. Adayların gücü açısından en kaliteli ödül töreni olması gerekirken aksi gerçekleşmiş oldu.

"And the oscar goes to..." kelamları yavaş yavaş dillerden dökülmeye başlarken sürpriz adına pek bir şey olmadı. İlk yedi heykelcikte ikinci ödülünü alan bir filmin olmaması da ilginç bir detaydı gözümde. İlk öne geçen film The Fighter'dı yardımcı dalındaki heykelciklerle. Teknik dalların lideri ise beklediğim üzere Inception oldu. Nolan'ın ismi geçen yerlerde ise hep başka eserler ödül alıyordu. Akademi'nin garezi direk Nolan'a çıkarımı çok yanlış olmaz sanırım bu doğrultuda. Sonlara doğru sunumdan öyle sıkılmış olacaktım ki,uyku tatlı gelerek gözlerimin perdesini kapatıverdim. Benim uyumamla beraber gece boyu uyuyan The King's Speech uyandı ve en önemli heykelcikleri aldı götürdü. Ben ise o sıralarda rüya içinde rüya görüyordum! The King's Speech iyi güzel de o kadar da değil be! diyerekten Oscar'ı alanlara geçelim.

En İyi Film: The King's Speech

En İyi Yönetmen: Tom Hooper (The King's Speech)

En İyi Erkek Oyuncu: Colin Firth (The King's Speech)

*Film ve yönetmen konusunda kesinlikle Inception ve Nolan'ın yanında olduğumu daha önce de belirtmiştim,yine söylüyorum. Madem Inception alamıyor Black Swan ve The Social Network ve yönetmenleri dedim onlar da elleri boş döndüler. Sana daha ne denir ki akademi?!

En İyi Kadın Oyuncu: Natalie Portman (Black Swan)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Christian Bale (The Fighter)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Melissa Leo (The Fighter)

*Oyuncular konusunda heykelciklerin gittiği adresler doğruydu bana göre. Tartışmasız dallarının en iyileriydiler. Burada sadece erkek oyuncu konusunda yanıldım. Ben Jesse Eisenberg diyordum ama biraz düşününce Colin Firth doğru karardı.

En İyi Uyarlama Senaryo: Aaron Sorkin (The Social Network)

En İyi Orijinal Senaryo: David Seidler (The King's Speech)

*En iyi film kategorisinin en dişli gösterilen iki ismiydi bu ikili. Uyarlama konusunda beklediğim isimdi ödülü kazanan ancak,Inception "Orijinal Senaryo" dalında da haksızlığa uğradı...

En İyi Yabancı Film: In a Better World (Danimarka)

*Çoğu kişi Bardem'in Biutiful'unu bekliyordu ama akademi ters köşeye yatırdı. Yorum yok,izlemek gerek.

En İyi Görüntü Yönetimi: Inception - Wally Pfister
En İyi Görsel Efekt: Inception, Paul Franklin, Chris Corbould, Andrew Lockley ve Peter Bebb
En İyi Ses Miksajı: Inception, Lora Hirschberg, Gary A. Rizzo ve Ed Novick

En İyi Ses Montajı: Inception, Richard King

En İyi Sanat Yönetmeni: Alice in Wonderland - Robert Stromberg, Karen O'Hara

En İyi Animasyon: Toy Story 3

En İyi Belgesel: Inside Job

En İyi Animasyon (Kısa): The Lost Thing

En İyi Belgesel (Kısa): Strangers No More

En İyi Kısa Film: God of Love

En İyi Müzik: The Social Network, Trent Reznor ve Atticus Ross

En İyi Şarkı: Randy Newman, If I Rise - 127 Hours

En İyi Kurgu: The Social Network - Angus Wall ve Kirk Baxter
En İyi Makyaj: The Wolfman, Rick Baker ve Dave Elsey

En İyi Kostüm: Alice in Wonderland, Colleen Atwood

Siz ne demiştiniz?

Oy veren herkese teşekkürler...

83.Oscar

2011-02-20T13:46:00.008+02:00

16 Mayıs 1929; Akademi ödülleri Los Angeles'ta 15 dakikalık bir törenle ilk sahiplerini bulmuştu. İlk ödüllerin ardından geçen her yılda değerini ve takipçisini artırarak günümüzün en önemli sanat olaylarında başı çeker bir hale geldi. 4 saatlere varan Oscar törenini gözünü kırpmadan izleyen bir kitle oluştu. Sinemaseverlerin merakla beklediği Oscar adaylıkları ve kazananlar özellikle son yıllarda bazı tepkilere de neden olarak çeşitli tartışmalara yol açtı. İki senedir bana göre en büyük fiyasko Christopher Nolan'ın sırf bayrak göstermemesinden ötürü hakettiği ilgiyi görmemesi. Aynı zamanda sinema adına daha yaratıcı daha sanatsal kısacası sinema sanatına daha sinema gibi bakan filmler yerine Akademi'nin huyuna giden filmler el üstünde tutulmaya başlandı. Bu ve bu gibi bir çok sebep çoğunda Akademi antipatisi yarattı. Şahsım adına konuşacak olursam sabaha kadar uyanık kalıp Oscar'ı kazananların ağlamasını,kedisine kaplumbağasına teşekkür etmesi gibi klişeleri seyretmektense sinemasever yakınlarımla aramızda yaptığımız Evlerarası Film Festivalleri'ni daha sinemaya yakın bulmaktayım. Oscar adaylıkları ve ödülleri kazananlar beni tabii ki ilgilendiriyor ve merak da ediyorum bir sinefil olarak ancak kırmızı halı görüntüleri,uzadıkça uzayan konuşmalar hiç bana göre değil.

Meraklısına: Ödül töreni 27 Şubat Pazar'ı Pazartesi'ye bağlayan gece 01:00'de NTV'de. Ben dublaj istemem diyen olursa CNBC-E hizmetinizde olacak...

ADAYLIKLAR

EN İYİ FİLM

- Akademi'yi eleştirmeme rağmen son yılların en kaliteli Oscar'ı olacağı su götürmez bir gerçek. Özellikle bu kategoride seçim yapmanın en zor olduğu yıl sanırım. Adaylardan Winter's Bone ve True Grit (arkadaşlarla sinema sözü) harici bütün filmleri izlemiş bulunmaktayım. Ödül gönül ister ki Inception yada Black Swan'ın olsun. Hatta Into the Wild'ta olduğu gibi 127 Hours'un da beni derinden etkilendiğini belirtmek isterim ama diğerleri varken 127 Hours'un bu kategoriyi alacağını pek sanmıyorum. Bunların yanı sıra The Fighter,The Kids Are All Right'ta oldukça hoşuma giden yapımlar arasında. Burada saymadığım ve herkesin çekişmesini beklediği iki film var biri The King's Speech diğeri ise The Social Network. The Social Network alırsa bu ödülü pek hayal kırıklığı olmaz adıma ancak The King's Speech alacak olursa diğer filmlere büyük haksızlık yapılır bana göre. Çünkü The King's Speech kuvvetli oyunculuğu ve hikayesiyle ne kadar sağlam olup almadık ödül bırakmasa da bu seneki adaylar arasından sıyrılmaması gerekir.

Black Swan

The Fighter

Inception

The Kids Are All Right

The King's Speech

127 Hours

The Social Network

Toy Story 3

True Grit

Winter's Bone

EN İYİ YÖNETMEN

- Adaylara haksızlık etmek istemem ama Inception gibi bir filmin,Nolan'ın yönetmen görüşünün bu kategoride yer almaması üzücü açıkçası. İki sene önce de The Dark Knight'ı aday yapmamıştı Akademi bu ilk iki kategoriye. Biz de Akademi sağolsun Nolan'ı hep destekler olduk. Diğer adaylara gelecek olursak seçimin yine zor olduğu bir kategori. Darren Aronofsky ve David Fincher. Bu iki isimden biri almalı diye düşünüyorum.

Darren Aronofsky (Black Swan)

David Fincher (The Social Network)

Joel & Ethan Coen (True Grit)

David O.Russell (The Fighter)

Tom Hooper (The King's Speech)

EN İYİ ERKEK OYUNCU

- Geçtiğimiz sene aday olan iki isim bu sene tekrar karşımızda; Jeff Bridges ve Colin Firth. Geçen seneki kapışmadan Jeff Bridges galip çıkmıştı ama bu sene Colin Firth yada Jesse Eisenberg alır gibime geliyor bu ödülü. James Franco ise yanlış ve zorlu bir yılda aday oldu,bu da onun şanssızlığı diyelim. Diğer 4 aday arasında kendini yalnız hisseden isim ise şüphesiz Javier Bardem olacaktır. Çok farklı bir kulvardan bu yarışa katıldı. Bir tebrik kendisine.

Jesse Eisenberg (The Social Network)

James Franco (127 Hours)

Jeff Bridges (True Grit)

Colin Firth (The King's Speech)

Javier Bardem (Biutiful)

EN İYİ KADIN OYUNCU

- Black Swan'daki harika performansıyla Natalie Portman en kuvvetli aday. Annette Bening ve Jennifer Lawrance'ın etkili performansları maalesef Portman'ın yükselttiği çıtanın altında kalıyor.

Natalie Portman (Black Swan)

Annette Bening (The Kids Are All Right)

Jennifer Lawrence (Winter's Bone)

Nicole Kidman (Rabbit Hole)

Michelle Williams (Blue Valentine)

YARDIMCI ERKEK OYUNCU

- Altın Küre'yi kaçırmayan Christian Bale Oscar için de en mantıklı tercih gibi gözüküyor. Çünkü rolüne benzersiz bir şekilde odaklanan ve aktörlüğün sadece kamera karşısında başlayıp bitmediğini gösteren bir isim o. Mark Wahlberg'in de önüne geçirmişti filmdeki performansı onu. Zorlayacak isimlerin başında ise Geoffrey Rush var. Mark Ruffalo da gözden kaçmayacak bir oyunculuk sergilemişti. Geçtiğimiz sene En İyi Erkek kategorisine aday olan Jeremy Renner'ın ise bu sene Yarımcı Erkek adına pek şansı yok.

Christian Bale (The Fighter)

Mark Ruffalo (The Kids Are All Right)

John Hawkes (Winter's Bone)

Jeremy Renner (The Town)

Geoffrey Rush (The King's Speech)

YARDIMCI KADIN OYUNCU

- The Fighter ilginç bir şekilde yardımcı oyuncularıyla ayakta kaldı. Erkek'te bir,kadın oyuncu dalında ise iki adaylıkla boy gösteriyorlar. Benim tercihim Amy Adams.

Amy Adams (The Fighter)

Melissa Leo (The Fighter)

Helena Bonham Carter (The King's Speech)

Hailee Steinfeld (True Grit)

Jackie Weaver (Animal Kingdom)

UYARLAMA SENARYO

- The Social Network en büyük aday ama Coen kardeşlerin kitabından tekrar uyarladığı True Grit ve yaşanmış bir hikayeden uyarlanan 127 Hours kategorinin zorlayıcı isimlerinden.

127 Hours

The Social Network

Toy Story 3

True Grit

Winter's Bone

ORİJİNAL SENARYO

- Adaylar arasında The King's Speech olmasına rağmen Inception'dır kazanması gereken. Nolan'ın düşünce tarzı ve yarattığı dünyaların hastasıyız bir bakıma. Sadece ilk kısa filmi Doodlebug'ı bile izleseniz anlarsınız ne demek istediğimi.

Inception

The King's Speech

The Kids Are All Right

The Fighter

Another Year

ANİMASYON

- Toy Story 3! Seri ancak bu kadar güzel bitirilebilir,animasyon'un çıtası bu kadar yükseltilebilirdi. Sıcak hikayesi ve tekniğiyle Toy Story 3 rakipsiz.

Toy Story 3

How To Train Your Dragon

L'illusionniste

GÖRÜNTÜ YÖNETİMİ

Black Swan

Inception

The King's Speech

The Social Network

True Grit

SANAT YÖNETİMİ

Alice In Wonderland

True Grit

Inception

The King's Speech

Harry Potter And Deathly Hallows

KURGU

Black Swan

The Fighter

The King's Speech

127 Hours

The Social Network

EN İYİ YABANCI DİLDE FİLM

- En iyi film kategorisinin aksine hiç bir adayı izleme fırsatı bulamadığım bir kategori bu. Onun için yorum yapmam pek doğru olmaz ama tepkilere bakacak olursak Biutiful alacak gibi gözüküyor.

Biutiful (Meksika)

Incendies (Kanada)

Haevnen (In A Better World / Danimarka)

Dogtooth (Yunanistan)

Outside The Law (Cezayir)

BELGESEL (UZUN)

- Sanat çeresinde en çok konuşulan isim Gasland en büyük favori.

Exit Through The Gift Shop

Gasland

Inside Job

Restrepo

Waste Land

BELGESEL (KISA)

Killing In The Name

Poster Girl

Strangers No More

Sun Come Up

The Warriors of Qiugang

KISA FİLM

The Confession (Birleşik Krallık)

The Crush (İrlanda)

God of Love (ABD)

Na Wewe (Belçika/Burundi)

Wish 143 (Birleşik Krallık)

KISA ANİMASYON

Day & Night (ABD)

The Gruffalo (Birleşik Krallık)

Let's Pollute (ABD)

The Lost Thing (Avustralya)

Madagascar,A Journey Diary (Fransa)

MAKYAJ
Barney's Version

The Way Back

The Wolfman

KOSTÜM TASARIM

Alice In Wonderland

I Am Love

The King's Speech

The Tempest

True Grit

GÖRSEL EFEKT

- Akademi'nin gazabına uğrama ihtimali yüksek olan Inception'a teselli olarak verilebilir.

Alice In Wonderland

Harry Potter and The Deathly Hallows

Hereafter

Inception

Iron Man 2

ORİJİNAL MÜZİK
-Hans Zimmer bir adım önde.

How The Train Your Dragon
Inception
The King's Speech
127 Hours
The Social Network

ORİJİNAL ŞARKI

- 127 Hours'un If I Rise'tan önce Sigur Ros'un Festival parçası aday olmalıydı. Bu yüzden We Belong Together (Toy Story 3) benim adayım.

Coming Home - Country Strong

I See The Light - Tangled

If I Rise - 127 Hours

We Belong Together - Toy Story 3

SES
Inception
The King's Speech
Salt
The Social Network
True Grit

SES KURGUSU
-Bu tip alt dallarda ödüller Inception'ın olabilir.

Inception

Toy Story 3

Tron:Legacy

True Grit

Unstoppable

Replik Demişken... #Million Dollar Baby

2011-02-14T00:10:00.001+02:00

"Mo cuishle. It means my darling. My blood."

"Mo cuishle 'Canım,kanım' demek."

Clint Eastwood filmde bu sözleri söylediği anda biz o anki hüzünden hiç kopamayacağımızı sanmıştık,bitirmişti başka bir deyişle...

!f Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali 10.yıl

2011-02-11T23:18:00.003+02:00

!f AFM Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali,şüphesiz her seferini iple çektiğimiz organizasyonların başlıcası haline geldi. Kültür ve sanat aşkıyla yanıp tutuşanların takibi kesmediği,sinefillerin birbirleriyle buluştuğu,genç fikirlerin değer bulduğu bu zengin organizasyon 10.kez biz sanatseverlere sunuluyor. Sadece filmlerle de sınırlı kalmıyor tabii ki,atölye çalışmaları,partiler ve çeşitli etkinlikler zengin deyişimizin destekçisi aynı zamanda.

Bilindiği üzere belirli kategorilerle beğenimize sunuluyor filmler. Bu şekilde farklı görüşlerin,farklı zevklerin gönül bahçesine rahatça inebiliyorlar. Bu yılki kategoriler ve yapımlar şu şekilde:

Keş!f

En çok ilgi toplayan ve bu yıl dördüncüsü düzenlenen ödüllü film yarışması olan Keş!f'te, "İlham Veren Yönetmen" seçiliyor uluslararası jüri tarafından. Bu kapsamda 8 film yarışacak.

22 Mei / 22 Mayıs

Koen Mortier, Belçika, 2010

Atlıkarınca / Atlıkarınca
İlksen Başarır, Türkiye, 2010

Le Quattro Volte / Dört Defa
Michelangelo Frammartino, İtalya – Almanya – İsviçre, 2010

Notre Jour Viendra / Bizim de Günümüz Gelecek
Romain Gavras, Fransa, 2010

Nuummioq / Nuummioq
Torben Bech & Otto Rosing, Grönland, 2009

Pál Adrienn
Pál Adrienn / Pál Adrienn
Ágnes Kocsis, Macaristan – Hollanda – Avusturya – Fransa, 2010

R / R
Michael Noer & Tobias Lindholm, Danimarka, 2010

Somos Lo Que Hay / Kan Kokusu
Jorge Michel Grau, Meksika, 2010

Hit Filmler

Bu bölümde önemli festivallerde gösterilen,beğeni toplayan güncel filmlerden oluşan bir seçki bulunmakta. Bu sene Black Swan,True Grit,Winter's Bone gibi çok etkili filmler sinemaseverlerle buluşacak.

Animal Kingdom / Hayvanlar Krallığı
David Michôd, Avustralya , 2010

Black Swan / Siyah Kuğu
Darren Aronofsky, ABD, 2010

Carancho / Akbaba
Pablo Trapero, Arjantin – Fransa – Güney Kore , 2010

Drei / Üç
Tom Tykwer, Almanya, 2010

Everything Must Go / Her Şeyim Satılık
Dan Rush, ABD , 2010

Inside Job / İç İşler
Charles Ferguson, ABD, 2010

Kari-gurashi no Arietti / Aşırıcılar
Hiromasa Yonebayashi, Japonya, 2010

Les Amours Imaginaires / Hayali Aşklar
Xavier Dolan, Kanada , 2010

Marti, Dupa Craciun / Noelden Sonraki Salı
Radu Muntean, Romanya , 2010

The Kids are All Right / İki Kadın Bir Erkek
Lisa Cholodenko, ABD , 2010

Luftslottet som Sprängdes / Arı Kovanına Çomak Sokan Kız

Daniel Alfredson, Danimarka – İsveç , 2009

True Grit / İz Peşinde
Joel Cohen & Ethan Coen, ABD, 2010

Winter’s Bone / Gerçeğin Parçaları
Debra Granik, ABD , 2010

Womb / Rahim
Benedek Fliegauf, Almanya – Macaristan – Fransa , 2010

Retrospeft!f

Bu bölümdeki 5 film, festival takipçilerine daha önce festival kapsamında gösterilen 41 alternatif arasından anket yoluyla seçtirildi. Güzel de oldu.

24 Hour Party People / 24 Saat Parti İnsanları

Michael Winterbottom, İngiltere – Fransa – Hollanda , 2002

Bir Tuğra Kaftancıoğlu Filmi / Bir Tuğra Kaftancıoğlu Filmi
Emre Akay & Hasan Yalaz, Türkiye , 2003

Donnie Darko / Donnie Darko
Richard Kelly, ABD, 2001

Kasi Az Gorbehaye Irani Khabar Nadareh / Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok
Bahman Ghobadi, İran , 2009

Wristcutters: A Love Story / Bilek Kesenler: Bir Aşk Hikâyesi
Goran Dukic, ABD – İngiltere , 2006

Sesli Yaşam

Müzikle yaşayanlara...

Blur: No Distance Left to Run / Blur: Koşacak Mesafe Kalmadı
Dylan Southern & Will Lovelace, İngiltere, 2010

Lemmy / Lemmy
Greg Olliver & Wes Orshoski, ABD, 2010

LennoNYC / LennoNYC
Michael Epstein, ABD, 2010

Look at What the Light Did Now / Baksana Işık Ne Yaptı
Anthony Seck, Kanada, 2010

Speaking in Code / Şifreyle Konuşmak
Amy Lee Grill, ABD – Kanada – Almanya – Hollanda – İspanya , 2009

The Extraordinary Ordinary Life of José González / José González’in Olağanüstü Sıradan Yaşamı
Mikel Cee Karlsson & Fredrik Egerstrand, İsveç, 2010

We Don’t Care About Music Anyway / Müzik Zaten Umurumuzda Değil
Cédric Dupire & Gaspard Kuentz, Fransa, 2009

Fantastik Filmler

Festivalcilerin deyimiyle "dünyaya tersinden bakan, baktıran filmler"

Gekijouban Gintama: Shin'yaku Benizakura Hen / Gintama

Shinji Takamatsu, Japonya, 2010

Les Lascars / Kankalar
Albert Pereira-Lazaro & Emmanuel Klotz, Fransa - Almanya, 2010

Mars / Mars
Geoff Marslett, A.B.D., 2010

Prezit Svuj Zivot / Hayatta Kalmak
Jan Svankmajer, Çek Cumhuriyeti - Slovakya, 2010

Rubber / Lastik
Quentin Dupieux, Fransa, 2010

Skeletons / Hayaletler
Nick Whitfield, İngiltere, 2010

Ne Kadar Gerçek O Kadar Kurgu
Kategorisizler.

I'm Still Here / Hala Buradayım
Casey Affleck, ABD, 2010

Life 2.0 / Hayat 2.0
Jason Spingarn-Koff, ABD, 2010

Marwencol / Marwencol
Jeff Malmberg, ABD, 2010

Todos vós sodes capitáns / Hepiniz Kaptansınız
Oliver Laxe, İspanya, 2010

Verano de Goliat / Golyat’ın Yazı
Nicolás Pereda, Meksika – Kanada – Hollanda , 2010

Dünyanın Çivisi
Sanat eylem gerektirir.

2012: Time for Change / 2012: Değişim Zamanı

Joao Amorim, ABD – Brezilya – Fransa – Meksika – İsviçre , 2010

Bir Avuç Cesur İnsan / Bir Avuç Cesur İnsan
Rüya Arzu Köksal, Türkiye, 2011

Doğalgazülke
GasLand / Doğalgazülke
Josh Fox, ABD, 2010

The Green Wave / Yeşil Dalga
Ali Samadi Ahadi, Almanya - İran, 2010

William S. Burroughs: A Man Within / William S. Burroughs: İçerdeki Adam
Yony Leyser, ABD, 2009

Women Are Heroes / Kadınlar Kahramandır
JR, Fransa, 2010

Film Forward-Sundance Özel Bölüm

Sundance Enstitüsü ve çeşitli kaynaklar tarafından kültürel paylaşımı sağlamak amacıyla ortak olarak düzenlenen bir bölüm olmakla kalmayıp !f için büyük önem arz eden bir bölüm de aynı zamanda.

Afghan Star / Afgan Star
Havana Marking, İngiltere, 2009

Amreeka / Amrika
Cherien Dabis, ABD – Kanada – Kuveyt, 2009

Boy / Delikanlı
Taika Waititi, Yeni Zelanda, 2010

Here / Burada
Braden King, ABD – Ermenistan , 2011

Last Train Home / Dönüş Treni
Lixin Fan, Kanada – Çin, 2009

On the Ice / Buzlar Üzerinde
Andrew Okpeaha MacLean, ABD, 2011

Son of Babylon / Babil’in Oğlu
Mohamed Al-Daradji, Irak - İngiltere - Fransa - Hollanda - Filistin, 2010

Son of Babylon / Babil’in Oğlu
Mohamed Al-Daradji, Irak - İngiltere - Fransa - Hollanda - Filistin, 2010

Udaan
Udaan / Udaan
Vikramaditya Motwane, Hindistan, 2010

Bu kategorilere ek olarak; !f Kült,!f Bonus,!f Kısalar,Gökkuşağı,Nöbetçi Sinema,Y-eni Kuşaklar,3D Özel Gösterim ve daha devam eden kategoriler listesi sizleri festivale çekmeye yetip de artıyor bile.

Festival 17-27 Şubat'ta İstanbul,2-6 Mart tarihlerinde ise Ankara'da. Cepa AVM ve Goethe Institute Ankara için festivalin en kritik noktaları. Ankara Ön satış tarihleri ise 25-27 Şubat. Heyecanla bekliyoruz...

Basın ve Halkla İlişkiler Koordinatörü Beril Azizoğlu ve !f Ankara Koordinatörü M.Uğur Yüksel başta olmak üzere tüm ekibe hazırlıkları için teşekkür eder,güzel bir festival dilerim.

Le Voyage Dans La Lune (1902)

2011-01-30T10:38:00.004+02:00

Sinema tarihinin ilk bilim-kurgu filmidir Le Voyage Dans La Lune (la voyaj danla lün okunur,Ay'a Seyahat olarak Türkçeleştirilir). Bununla kalmayıp aynı zamanda ilk uyarlama (Jules Verne ve H.G.Wells'in eserleri,bazen alıntı yapılarak bazen esin kaynağı olarak kullanılarak senaryolaştırıldı) film,ilk özel efekt ve ilk yenilikçi animasyon kullanılan film özelliklerini de taşır. Filmde kamera sabittir. Kullanılan dekorlar ve kesip biçme hileleri bilim kurgunun ilk çalışmalarını açıkça gözler önüne serer. Bu film o günün şartlarına göre bir dönüm noktasıdır,olağanüstüdür.

Lumiere Kardeşlerin ilk hareketli görüntü denemeleri ve gündelik yaşamdan yakaladığı karelerle yarattıkları akışlardan sonra en yenilikçi,hatta ve hatta en film gibi film (seyredilmeye değer) damgası yer Georges Melies'in Le Voyage Dans La Lune'ü. Neden yenilikçi? Çünkü içine öykü katılan ilk filmdi. Lumiere Kardeşler'in 1895 yapımı Arrival of a Train at La Ciotat'ı gündelik yaşamdan alınan bir kesit gibiydi. Bu yüzden Ay'a Seyahat,Sinema Tarihinin ilk filmi olarak da anılır.

Filmin ana teması uzay; İnsanlar için hep bir bilinmez oldu bu sonsuz boşluk. Satırlara da yansıyacaktı tabi bu durum. Filme ilham veren,bu düşünceleri satırlarında canlandıran De La Terre a La Lune'ü ile Jules Verne ve First Men in the Moon'u ile H.G.Wells gibi. Ve 1902 yılında,insanoğlu'nun Ay'a ayak basmasına daha onlarca yıl varken böylesine görsel bir şölen ortaya çıkaran,bu bilinmezi gözlerde canlandıran, sinemada hileyi ve bilim kurgu türünü bir bakıma keşfeden ve gelecek nesillere sunan Georges Melies. Bu isimler bu eseri yaratıp yaşamasını sağlayacak isimlerdi.

Aşağıda göreceğiniz ilk görsel filmle özdeşleşen bir kare ,aslında çok ciddi bir yaratım; İnsanoğlu yıllar sonra mekik denen zavazingosunu gözüne sokmayacak mıydı biricik uydusu Ay'ın?!

Filmin Konusu: Bir grup bilimadamı Ay'a gitmek üzere plan yaparlar. Hazırlıklar yapılır,halk heyecanla fırlatma anını bekler. Demircilerin,döşemecilerin ve marangozların hazırladığı roket,bir top aracılığıyla fırlatılır ve Ay'a inerler. Burada Selenitlerle karşılaşılar. Ay'ın sakinleri rahatsız edilmekten hoşnut değillerdir ve bilimadamlarını esir alırlar. Bilimadamları bir şekilde kurtulup tekrar Dünya'ya döner. Alkışlarla karşılanırlar.

Filmde Ay ile ilgili doğru yanlış sanılar var. Doğrulardan kesinlikle etkileniyorsunuz. Yanlışlar ise şu an Ay ile ilgili bildiğiniz şeylerle kıyaslayacak olursanız keyiflendiriyor insanı. Aynı şekilde şu an çekilen bazı filmleri düşünüyorum,acaba 100-110 yıl sonraki insanları (olacaksa) nasıl keyiflendirecek.

Devam

2011-01-29T22:07:00.001+02:00

Finaller bitti, notlarımızı öğrendik, dağ taş tepe bir güzel doğayla randevumuzu gerçekleştirdik ve tekrar buradayız,sizlerleyiz...

Final Zamanı

2011-01-08T12:27:00.001+02:00

Finaller münasebetiyle sizlerden bir süreliğine uzak kalacağım. Program şu şekilde Günlük 3 derse karşılık 2 film :) Kalınız sağlıcakla...

2011 Kere Sinema

2010-12-31T20:40:00.001+02:00

Yeni ve yaratıcı fikirlerin,

keyif alınan filmlerin,

mutlulukların,

sağlığın,

başarının,

gani gani hepimizle olduğu bir yıl olması dileğiyle...

The Machinist (2004)

2010-12-31T20:04:00.008+02:00

İzlediklerim arasında kayda değer sayılı gerilimlerden diyebilirim. Dinamik kamera çekimleri,soluk benizli renkleri sizi olayla birlikte yeteri kadar içine çekiyor filmin. Film İspanyol yapımı ve Al Pacino'nun Insomnia'sından daha etkili bana göre. Christian Bale'in film için 82'den 54 kg'a düşmesi gibi bir faktör var. Rolü adına faydalı bir durum olsa da sakıncalı bir girişim. Filmdeki ürkütücü görüntüsü için verdiği bu kilolarla Guinness'e "Bir film için en fazla kilo veren aktör" başlığıyla girmiş. Bale için daha fazla kilo kaybı düşünülmüş ancak sağlık sorunları ortaya çıkmaya başlayınca vazgeçilmiş. Bale,yönetmen Brad Anderson'la birlikte ilginç bir esere fazladan malzeme koymakla yetinmemiş bu filmi yaşamışlar da kısacası. Keza,Senarist de öyle. Onu,Scott Kosar'ı Texas Chainsaw Massacre ve The Crazies gibi filmlerin senaryolarından hatırlayacağız. Stevie rolüyle Jennifer Leigh'i de Keira Knigtley ve Adrien Brody'li The Jacket'dan hatırlıyorum. Bu tip roller için yerinde isimlerden.

Film genelde geriye dönüşlerle besleniyor. Tam 1 yıldır uyuyamayan Trevor Reznik(Christian Bale)'in ruhsal problemleri çerçevesinde şekilleniyor her şey. Trevor Reznik'i de yaşatıyor bizlere. Trevor,geçimini sağlamak için çalışmak zorunda ve bunu ağır makinelerin olduğu bir fabrika'da yapmaktadır. Dikkat gerektiren,tehlikeli bir iştedir ve Trevor yaşadığı Insomnia(uykusuzluk) sıkıntısından ötürü bir iş arkadaşı kolunu kaybetmiştir. Arkadaşları bu olaydan sonra ona cephe alır,o ise yaşananları komplo'ya veya uykusuzluğun yarattığı sorunlara dayandırmak arasında gidip gelir. Yaşadığı nevrotik rahatsızlıklar sırasında onunla ilgilenen sadece birisi vardır. O da bir hayat kadını olan Stevie'dir. Halüsinasyonların ardı arkası kesilmez ve filmin sonunda neyin ne olduğu izleyicilerin beğenisine sunulur. Trevor aslında sürekli geçmişinden kaçmış, yaşadığı o talihsiz olayı unutamamış ve kendisini affedememiştir. Buna bağlı olarak kendisine yanılsamalardan oluşan bir hayat kurmuştur. Ancak yaşadığı kazanın etkilerinden,halüsinasyonlarından bıkmış ve sonunda pes etmiştir; Suçunu kabullenmiştir.

Wall-E (2008)

2010-12-19T19:59:00.004+02:00

Günümüzden bir kaç yüzyıl öncesi,gezegenimiz çevresel felakete uğrar ve insanlar robotlarını da kapatıp uzaya kaçarlar. Wall-E ise 700 yıl boyunca insanların bıraktığı çöpleri istifleyip kuleler oluşturmakla meşguldür. İşini yapar,çalışkandır,işi bitince evine döner. Evinde çöplerin arasından bulduğu şeylerden kendisine göre değerli bir koleksiyonu vardır. Peki insanlar nerede? Uzayda devasa bir gemide yaşayan insanlar eski gezegenlerinde yaşam belirtisi bulmak için belirli aralıklarla yeni nesil robot gönderirler. Wall-E günlük işlerini yaparken gezegene yeni bir robot gönderirler ve Wall-E ilk anda şaşırır,korkar sonra ona aşık olur. Bu yeni nesil robotun adı Eve'dır. Wall-E'nin aksine yüksek donanımlı ve pırıl pırıl bir görüntüsü vardır. Wall-E kendisini zor da olsa Eve'ya kabul ettirir ve ona evinin kapılarını açar. Eve da kendi işi olan araştırmaları yaparken Wall-E ona bir çiçek gösterir ve bu Eve'nin aradığı şeydir. Verilen direktif sonucu bu çiçeği haznesine koyar,bekleme moduna geçer ve geminin onu almasını bekler. Wall-E gemi gelene kadar olanlara anlam veremez,Eve'ya olduğundan daha fazla ilgi göstermeye başlar. Bir süre sonra gemi gelir ve Eve'yı alır. Wall-E'de kendisini geminin içine atar. Eve'nın peşinden gider ve iki robotun güzel macerası başlamış olur. Wall-E tüm saflığıyla hata üstüne hata yaparken Eve ise onun arkasını toplar. Geminin insan olan kaptanı ise Dünya ile ilgili bilgileri öğrenir ve atalarının gezegenine hayran kalır. Eve'nın getirdiği çiçek ise kaptanı harekete geçirir ve Dünya'ya dönüş yolculuğu gemideki bazı robotların engellemesine rağmen yeniden başlar. Gemideki insanlarda bu yolda obezite sorunlarını yenmek için ilk adımları atmaya,gerçekten insan gibi yaşamaya çalışırlar,en basitinden gerçek anlamda ilk defa yere basarlar. Wall-E ve Eve'nın çabaları dünya'nın tekrar yaşanılabilir bir yer olması için meyvelerini vermiştir. İnsanlık bir kaç yüzyıl öncesine dönüş yapmaya başlamış,Wall-E ve Eve aşklarını ilan etmişlerdir. Hikaye ve resimleri ancak bu kadar özetleyebildim.

İlginç bir ayrıntıyla başlayacak olursak,filmin sadece üçte birinde diyalog var ancak, 3 saniye sessizliğin olmadığı çoğu filmden de daha çok şey anlatıyor ve bir çok şeye daha iyi eleştiri getiriyor. Öncelikle tüketim toplumunun bireyleri olan insanlara sonunu gösteriyor hiç de abartısız bir şekilde. Keza obezite konusunda yaşanabilecek sıkıntılar,insanların iletişim acizliği v.b Bir animasyon filminden bekleyebileceğinizin daha fazlası. Ancak benim de küçük kardeşimle izlediğim gibi siz de çoluk çocuk ihtiyar her yaştan insanı ekran karşısına oturtabilirsiniz. Kimsenin sıkılacağını sanmıyorum böylesine her yaşa hitap edebilecek bir yapıtı izlerken. Hatta dublaj veya altyazı da koymayın hiç farketmez,rahatlıkla anlayabilirsiniz bu keyifli ve çok yönlü animasyonu.

Finding Nemo ve Toy Story 1,2,3 gibi animasyon filmlerinde de imzası bulunan Andrew Stanton bu eserin yönetmen koltuğunda. Ses de ise Ben Burtt(bkz. Star Wars) bulunuyor.

V for Vendetta (2006)

2010-12-19T12:54:00.001+02:00

"Halk hükümetten değil,hükümetler halktan korkmalı"

Bir kısmını izleyemediğim,geçenlerde nihayet tamamen izleyebildiğim bir filmdi V for Vendetta. Sadece aksiyonuna veya görselliğine güvenmekle kalmayıp,felsefesini de halkıyla birlikte bizlere aşılamaya çalışan V'nin aslında biraz da Dünya Tarihi'nin hikayesi. Çizgi roman-beyaz perde geçişi bizleri gerçek dünyadan alıp 2020 distopyasına çekiyor.

2020ler. İngiltere diktatörlükle yönetiliyor. İnsanların açık bir şekilde hakları gasp ediliyor,seslerini çıkaramaz hale geliyorlar. V ise temelinde 5 Kasım 1605'te İngiliz Parlamento Sarayını havaya uçurmaya çalışan Guy Fawkes'ı halka hatırlatarak özgürlük ve toplu bir halk hareketi çabasında olan, hükümetin insanlık dışı deneylerinden zihinsel olarak güçlenerek çıkan bir kahramandır. Kısaca,artık var olmayan,yok olan HALK'ın sesinden geriye kalan son izdir. O,bu rejimi kendisine göre haklı olan bir kaosla yıkmak istemektedir. Çünkü şiddet adaleti getirecekse meşrudur görüşüne sahip. Bu yolda bir yıl sonra 5 Kasım'da yapmayı planladığı eylemi kapalı devre televizyon sisteminden halka duyurmasıyla birlikte hükümet onun peşine düşer,o ise istediği her an hükümete gölgesi kadar yakın olabilmektedir. V adalet düşmanlarını teker teker yok etmeye başlar. Bu yolda yalnız değildir. Evey ile V ilk olarak Evey'in sokağa çıkma yasağı olan bir günde dışarı çıkmasıyla tanışırlar. Evey özgürlüğün anlamını farkında olmadan V'nin hücre oyununda öğrenecektir. Keza V'nin güvenini de buradaki direnciyle sağlayacaktır. Evey hücreden çıktıktan sonra V'ye kızacak ancak zaman geçtikten sonra ne kadar değerli bir şey kazandığını öğrenerek ona geri dönecektir. Aynı zamanda birbirlerinin hayatını da değiştirmiş olacaklardır.

5 Kasım günü gelip çattığında ise rejim,parlamento binasıyla birlikte yıkılacaktır. V ölecektir ama tüm halk V olarak vücut bulacaktır.

Film aslında siyasi tarihin geçmişi ve geleceği ile ilgili bazı dersler veriyor. Geçmişte yaşanan bazı yanlışların gelecekte de yaşanmaması adına... Tabii ki bir filmle olacak iş değil bu,fantezi olur bu uyarlamanın değişim yaratacağını düşünmek ama felsefesi genel olarak akla uygun. Havada kalan bazı şeyler yok değil,V for Vendetta çizgi romanı hayranlarının filmde eksik gördükleri yerleri bilemem ama listeme bakacak olursam şu an ilk 25 içinde bu film.

Yüzünü(mimikler) göstermeden bu denli etkili bir iş çıkartan ve bu yönüyle hayran toplayabilen Hugo Weaving (V) ve üstün oyunculuk becerisini bizleri etkileyerek bir kez daha kanıtlayan Natalie Portman (Evey)...

Aynı zamanda Matrix'ten tanıyacağımız isimler olan bu filmin senaryosuyla Wachowski kardeşler,filmin yönetmeni James McTeigue ve V for Vendetta'ya can veren Alan Moore bu başyapıtı zihinsel arşivimizin en güzel köşelerinden birine koymayı başardılar.

Yaşasın Canlandırma,Yaşasın Prodigy!

2010-12-16T22:42:00.001+02:00

Yaşasın Canlandırma,Yaşasın Prodigy!

The Prodigy - Warriors Dance

Adımızın Geçtiği #The Panic in Needle Park

2010-12-05T18:08:00.003+02:00

Bobby (Al Pacino) çaldığı bir televizyonu okutmaya çalışırken;

Kadın: 12$ veririm.

Bobby: UHF bu be! Ne istersen seyredersin bununla. Chicago mu istiyorsun,Chicago'yu seyredersin. Hatta Türk kanalları bile izlenebiliyormuş diyorlar.

tebessüm ettiren hoş şeyler bunlar...

The Panic in Needle Park (1971)

2010-12-05T17:32:00.002+02:00

"...ismini New York 72.cadde ve Broadway'in kesişimindeki Needle Park'tan alır. Bağımlılar İğne Park olarak anarlar..."

Al Pacino için oyunculuk kariyerinin altın kapısıdır The Panic in Needle Park. Aynı zamannda Al Pacino için Actors Studio kaynaklı metod oyunculuğunun en güzel örneklerini sergilediği yapıtlardan birisidir. Aslında sergilemek de değil,sadece kendi oluyor,karakteri kendisiymiş gibi oynuyor. Al Pacino'nun kendi üslubuyla olaya giriş yaptığı filmde,film süresince aklınıza izlediğiniz filmleri geliyor ve o da sanki nasıl üst düzey bir aktör olduğunu karşınıza oturup tek tek anlatıyor.

Filmde uyuşturucu bağımlılarının hayatı,birbirlerine ve uyuşturucuya bağımlı bir çift merkezli anlatılıyor. Bobby (Al Pacino) ve Helen (Kitty Winn)... Birbirlerine zehir enjekte ederler,sapmış yollardan geçinmeye çalışırlar ve Needle Park'taki uyuştucu krizini aşmaya çalışırlar. Bu süre zarfı içinde Bobby abisi için hırsızlık yaparken yakalanır ve içeri girer. Helen'la yaptığı görüşme hariç demir parmaklıklar hiç gösterilmez ve Bobby dışarı çıkar. Filmde bu açıdan teknik olarak bir zaman dilimi söz konusu değil. Ve uyuşturucu adına bazı sahnelerde detaya girilmekten kaçınılmıyor.

Filmde etkileyici yada herkesi ters köşeye yatıran final gibi bir çabaya girilmiyor. Sıkıcı gibi gözüken bazı kısımlar bile filmin kendi havasında kaybolup gidiyor. Al Pacino kadar olmasa da Kitty Winn de iyi bir performansa imza atıyor.

Filmin başlı başına bir finali yok ama süreli her şey gibi bir sona sahip. Needle Park'taki uyuşturucu krizine son noktayı uyuştucu satıcısı olan Bobby koyuyor. Bu sırada Helen'ın istemeden de olsa onu ispiyonlamasıyla birlikte tekrar içeri giriyor. Yine hızlı bir şekilde içerden çıkıyor ve onu bekleyen sadece Helen oluyor. Bağımlılık bitmiyor,ne uyuşturucu ne birbirlerine olan...

Sonuç olarak Al Pacino filmdeki başarısıyla Francis Ford Coppola'yı etkiliyor ve Coppola,The Godfather için Al Pacino'yu seçiyor. Yapımcıları ikna etmesi zor oluyor ama sonunda Al Pacino,her zaman adından söz ettirecek ününe,başarısına kavuşuyor.

Alternatif Poster

Canlandıranlar

2010-11-30T22:40:00.004+02:00

Türkiye'de canlandırma sinemasına gönül verenler için eşşiz bir proje "Canlandıranlar Yetenek Kampı". Amatör veya profesyonel olmanız onlar için farketmiyor,ne olursanız olun ama sadece canlandırmayı sevin! Kapılarını açmaları için geçerli bir sebep bu.

Projenin amacı, bir bellek oluşturup,her sene bu projeyi devam ettirmek. Aynı zamanda bu işe gönül verenlere animasyon eğitimi ve üretimi için olanak sağlamak.

Projeyle ilgili şahsımla iletişime geçen Sayın Fazilet Uğurluoğlu'ndan aldığım bilgiye göre proje 2009 ve 2010 yılları ile sınırlı kalmayıp,2011 yılında da devam edecekmiş. Güzel bir haber bu.

Projeden biraz uzaklaşıp konuyla ilgili konuşacak olursam; Canlandırma Sineması ile izleyici olarak ilgili olduğumu belirtmek isterim. Festivallerin yanı sıra,zaman zaman netten farklı çalışmalar bulmaya,izlemeye çalışırım. İzlemeye başladığınız an farklı da gelir bu tür; Sizi sıkıntıların ve karmaşanın ortasından alır,uzaklara götürür,kendi içinde bir yere koyar sizi.

Canlandıranlar Yetenek Kampının Atölye çalışmalarına katılmayı canı gönülden isterim ancak, Ankara'da oturma gibi bir engelim var ve uğraşmam gereken sunumlar,vizeler,finaller... Kısacası desteğim uzaktandır size,durmayın CANLANDIRANLAR...

Kafalarınızı ütüledikten sonra biraz da onları dinleyelim;

Link: Canlandıranlar

Canlandıranlar Yetenek Kampı Nedir?

Canlandıranlar Yetenek Kampı, 2010 yılı boyunca sürecek, animasyon eğitimini ve üretimini kapsayan bir projedir. Film gramerinden senaryoya, animasyon tekniklerinden kurguya kadar pek çok konuda yapılacak ücretsiz atölye çalışmaları, yerli ve yabancı çeşitli konukların ağırlanacağı bir panel ile bir konferansın gerçekleşeceği projede, başvurular arasından seçilecek üç tane İstanbul konulu kısa canlandırma filmi üretilecek.

Canlandıranlar Yetenek Kampı, tüm katılımcılara animasyon konusunda bir alt yapı kazandırırken onları piyasadaki şirketler ile bir araya getirerek, alanlarının profesyonelleri ile tanışma ve çalışma olanağını sağlamayı amaçlıyor.

Üretilecek Filmler Hakkında

Canlandıranlar Yetenek Kampı’nın amacı, seçilen projelerin sahiplerinin olabildiğince filmlerine odaklanmalarını sağlamak, bunun için onlara en uygun, en zevkli ve en insani koşulları sunmak.

Seçilen projeler için Mayıs ve Haziran aylarında ön hazırlık yapılacak. Proje sahipleri panel ve konferansa gelen konuklar ile projelerini tartışacakları çalışma toplantıları gerçekleştirebilecekler. Senaryo, karakter tasarımı gibi konularda işin profesyonellerinden özel danışmanlık alabilecekler. Ayrıca profesyonel storyboard desteği gibi yardımlar da yapılacak.

Ön hazırlığın ardından yaz aylarında okullarda kurulacak setlerde üretilecek filmlerin post prodüksiyon işleri ise yapım şirketlerinde gerçekleşecek. Teknik ekipmanın yanı sıra filmler için gerekli küçük malzemelerin karşılanmasına da yardım edilecek.

Üretilen filmler yıl sonunda özel bir gösterim ile izleyicilere sunulduktan sonra yurt içi ve yurt dışında çeşitli festivallere de gönderilecek.

Seçilen filmler dışında proje destekçisi üniversite ve prodüksiyon şirketlerinin, kendi olanakları ile ürettikleri filmler de izleyiciler ile buluşturulacak.

Kurgu Atölyesi

Görsel Efekt Atölyesi

Çizerek Canlandırma Atölyesi

Canlandırmaya Giriş Atölyesinden bir çizim.

Karakter Tasarımı Atölyesi

Anlam #Mad Men

2010-11-27T23:14:00.000+02:00

...Bir erkek bir odaya girdiğinde tüm hayatını da beraberinde getirmiş olur...

Replik Demişken... # Fight Club

2010-11-16T14:35:00.001+02:00

"It's only after we've lost everything that we're free to do anything"

"Ancak her şeyi kaybettikten sonra her şeyi yapmakta özgür oluruz"

2.seyir hatrına...

Children of Men (2006)

2010-11-11T00:30:00.001+02:00

Kesinlikle olmaz diyemiyeceğimiz,olacağına da inanmak istemediğimiz bir olgu ileri bir tarihte yaşatılmaya çalışılıyor. Vaziyet böyle olunca beyinleri çalıştırmak gerekiyor çoğu filmden farklı olarak.

Filmde gelecek eskisi gibi abartılmıyor. 1900'lü yılların geleceği: 2000'li yıllar,robotlar uçan arabalar gibi...

Yıl 2027,Yer Londra... Dünya'nın en genç insanı yaklaşık 20 yaşında,yani son doğum yaklaşık 20 yıl önce yaşanmış. Dünya yıkım halinde,insanlar üreme yetisini kaybetmiş durumda. Kısacası insanlığın sonu artık çok uzakta değil. Devlet ile sokaktaki insanlar çatışma halinde,belirli bir düzen kurulmaya çalışılıyor,geçen süreç çok sancılı oluyor. Ayaklanmalar,silah sesleri,patlamalar,çatlamalar,akan kan durmuyor. Dünya'nın pisliği insan duygularını sonuna kadar köreltiyor. Derken bir mucize gerçekleşiyor insalık namına. Savaşı susturan bir ağlama sesi,yeni bir umut...

Zaman zaman izleyicisini bıçak sırtında taşıyan tam düşecek gibi olduklarında kolundan sıkıca tutan,bazen bırakabilen bu haliyle de bir babanın yürümeyi yeni öğrenen çocuğunun düşüp kalkmasını sevgi ve gülerek izler gibi Alfonso Cuaron...

Kamera'ya kan sıçradığı an irkilerek filmi izlediğinizi hatırlıyorsunuz. Keza,gerçekleştirilen en gerçekçi doğum sahnelerinden biri kategorisine rahat girebilecek bir sahne,siz düşünürken daldığınız yere atılan bir taş ve filmde verilen mücadele,takdirlik olaylar doğrusunu söylemek gerekirse. Filmin Distopik (Distopya: Anti-Ütopya'dan gelir,Ütopya'nın aksine Distopik bir toplum otoriter - totaliter bir devlet modeli, ya da benzer bir başka baskıcı sistem altında karakterize edilir.) bir film olduğunu da düşünecek olursak türünün sayılı örneklerinden olduğunu da belirtmekte yarar var.

Filmle birlikte Clive Owen,Sin City'den sonra başarılı bir oyunculuk örneği daha göstermiş oldu gözümde. Michael Caine'in de son yıllardaki,başarılı demenin bile boş olacağı performans ve dolayısıyla filmlerinden olmuş Children of Men. Diğer oyuncular için konuşacak olursak çıkış kapısı niteliğinde bu eser.

Piyasaya çıkma konusunda mütevazi bir isim olan Alfonso Cuaron,abartmadan söyleyecek olursak büyük değil ama çokta ufak olmayan bir inci daha sunmuş bizlere.

Beklediğimiz gelecek her şeyin mükemmel olduğu,teknolojinin ileri düzeyde geliştiği bir gelecek olmayacak,evet bazı şeyler ciddi anlamda hayatımızı değiştirecek ama bir çoğu da hayatımızı sonuna kadar zorlaştıracak.

Çocukların sesi olmadan dünya ne garip büyüyor!

Bizimlesin (∞onsuza Dek)

2010-11-10T03:53:00.002+02:00

10 Kasım 193∞

"Benim manevi mirasım bilim ve akıldır"

Mustafa Kemal ATATÜRK

NUR İÇİNDE YATASIN,GÖZÜN ARKADA KALMASIN PAŞAM!

Bekleyişin Adı: The Dark Knight Rises

2010-11-05T13:52:00.005+02:00

Bir ay'ı geçmiştir Christopher Nolan'ın Batman 3'ü çekeceğini duymuş,sizlere de duyurmuştuk memnuniyetle. Sevinmiştik; Çünkü Nolan'dan başkası bu işin altından kolay kolay kalkamazdı. Geçtiğimiz günlerde filmle ilgili bir gelişme daha yaşandı ve filmin ismi açıklandı; The Dark Knight Rises. Oyuncu kadrosu adına şimdilik farklı bir isim yok. Christian Bale,Morgan Freeman,Gary Oldman,Michael Caine cast'ta yazan isimler. Film kadrosuna 2-3 sağlam isim eklenir gibime geliyor ama daha önümüzde çok zaman var. Hikaye hakkında da The Riddler'ın filmde olmayacağı Chris Nolan tarafından resmen duyuruldu. Joker karakerinin de bu filmde olacağına ihtimal vermiyorum şahsım adına. Heath Ledger (Huzur içinde yatsın) yaşasaydı büyük bir ihtimalle derdim çünkü, film kaldığı yerden devam edecek. Joker adına bir şeyler olacaktır,adı sözü geçecektir,geçmese bile hissettirilecektir ama karakterin tekrar kamera karşısına geçmesi çok hoş olmaz sanki.
Filmle ilgili her gelişme 2012 yazının zor geleceğini suratımıza çarpacak,yazık ki...

25th Hour (2002)

2010-11-04T23:38:00.002+02:00

Edward Norton'un ayrı bir oyunculuk harikası olan 25th Hour ile karşınızdayız. Yaptığı yanlış seçimlerden dolayı diken üstünde ama varlıklı bir yaşam sürdüren adamın, hayatını karartacak olan şeyin varlığını getiren şey olacağı vurgusu fazlasıyla yapılan filmde,hapise girmeden önce özgür olarak yaşadığı son 24 saat,bizlere yaşadığı pişmanlıklar çerçevesinden sunulmakta. Son 24 saatte yapılan geri dönüşlerle birlikte Monty'nin geçmişi de bizlerden mahrum bırakılmıyor. Monty (Edward Norton)'nin aynada kendisiyle yüzleştiği sahne filmin en etkileyici,özetleyici ögelerindendi. Bu sahne kadar, Frank(Barry Pepper)'in sırf Monty'nin isteği üstüne istemeyerekte olsa ağzını burnunu(Monty'nin) dağıttığı sahne de hafızalara kazınan bir başka bölümdü. Keza, babasının monologları,Monty'nin köpeğine olan yakınlığı,filmin yakın plan çekimleri,arkadaşlık ve gönül ilişkileri,sadakat ve iç yolculuk...

David Benioff'un romanından uyarlanan filmde,özellikle ses kurgusu ve müzikler filme ayrı bir hava katmakla birlikte oldukça hoşuma gitti. Ayrıca 24 saatin filme yayılması ve kaçınılmaz son olan demir parmaklıkları hiç görmememiz filmi tekdüze filmler kategorisinden rahatlıkla sıyırmaya yetiyor. Kısacası olağandışı bir film diyelim. Filmde Spike Lee tarafından 11 Eylül,Amerika'nın etnikleri ve uyuşturucu gibi konulara fazlasıyla giriliyor. Durum böyle olunca oldukça fazla sayıda mesaj da içeriyor film. Bu tip bir esere göre 11 Eylül'ün fazlasıyla işlenmesi seyirciyi gereksiz yere germekten başka bir işe yaramamış. Spike Lee'nin daha önce Inside Man'ini izlemiştim,belki en fazla bir de Malcolm X'ini izlerim o kadar.

Filmin kurtarıcısı Edward Norton olmuş aslında,sonuçta Norton olmasa bahsettiğim güzel şeyler bu filmi bu denli izlenesi bir görsel şölen yapamayabilirdi. Bir de İngilizcesini en rahat anladığım oyuncuların başında Norton'un geldiğini farkettim,ne alakaysa şimdi! Filmde Norton'un yanı sıra Rosario Dawson (bu filmle birlikte fark etmeden üç kez üst üste farklı filmlerini izlemişim), James Brogan, Barry Papper, Anna Paquin gibi isimler oyunculuklarını en üst seviyede tutarken,Philip Seymour Hoffman ise onun oyunculuğundan neden hoşlanmadığımı tekrar göstermiş oldu.

Genelde ağır bir tempoda giden film sonlara doğru kendisinden beklenilmeyen bir hız kazanıyor. Finalde düş ve gerçek bir arada yaşatılıyor, alternatif finalinde birlikte verilmesi finali güzel kılıyor,seyirciye güzel anlar yaşatıyor. Siz de film sonlandığında 25th Hour'u ayrı yeri olan filmler kategorisine soktuğunuzu fark ediyorsunuz. Ayrıca 25th Hour'un benim için ayrı bir önemi de Amerika’ya gitmeden önceki günümü,vedalaşma anlarımı anımsatmasıydı.

Satırlarımın ışığında bu tip filmleri beğenirim diyorsanız izleyiniz,hatta beğenmiyorum diyorsanız da izleyiniz çünkü sinema adına farklı bir deneyim naçizane.

Joe Kidd (1972)

2010-10-28T23:29:00.002+03:00

Clint Eastwood'un Spagetti üçlemesinde eksiğim varken Joe Kidd'i izlemek çok doğru bir hareket olmasa da uzun bir süre sonra tekrar Western kokusu çekmek hiç fena olmadı. Hatta iyi de oldu... At sırtında aksiyon sahneleri,mekan basmalar,kostümler,yankılanan silah sesleri. Hatta abartılı düşme sahneleri ve daha Western filmlerinde karşımıza çıkan ne varsa... Özlemişim.

Filmde tipik olarak bir kahraman üzerinden adalet teması işleniyor. Kahramanımız Joe Kidd (Clint Eastwood) bela arayan adam olarak lanse ediliyor. Kasaba'da eli en iyi silah tutan,adaletten yana değilseniz bulaşabileceğiniz en son insan. Filmimizde ona bulaşan ise arsa zengini Frank Harlan (Robert Duvall) oluyor. Harlan,Joe Kidd'ten Meksikalı çete lideri Luis Chama'yı (John Saxon) yakalaması için yardım ister. Joe Kidd istemeyerek kabul eder ancak,işler karışıp masum insanların canına kastedilmeye başlanınca Kidd devreye girer ve haksızlığın karşısında dimdik durur.

Ben tam bar'a trenle girme sahnesiyle ihya olurken, en anlamlı sahne finalde Kidd'in Harlan'ı kasabada adaletin sözde en yüksek yeri olan yargıcın koltuğundan vurmasıyla geldi.

Kadroya gelecek olursak; Clint Eastwood'ı tanıyoruz,hakkında yorum yapmak kelimeleri çırılçıplak bırakma anlamına gelir. Robert Duvall'ı da The Godfather'da ailenin manevi oğlu,avukatı Tom Hagen rolüyle hatırlayacağız. Joe Kidd,The Godfather'la aynı yıl gösterime girdi anektodunu da sizlerle paylaşayım. John Saxon ise Elm Sokağı Kabusu,From Dusk Till Dawn gibi filmlerde önemli roller alan bir isim. Filmin daha etkili olması için yönetmen koltuğunda Sergio Leone'nin oturması lazımdı diye geçmiyor değil içimden.

Clint Eastwood ile yönetmen John Sturges

Replik Demişken... # Into The Wild

2010-10-18T19:46:00.001+03:00

"Happiness is only real when shared."

"Mutluluk sadece paylaşıldığı zaman gerçektir."

En Büyük Veritabanı 20 Yaşında

2010-10-17T01:16:00.001+03:00

Rast geldi (eski filmleri tırtıklarken) yazayım dedim. IMDb (The Internet Movie Database) yeni gün itibariyle 20.yıl dönümünü kutluyor. Her ne kadar bazen puanlama açısından hayrete düştüğüm filmler olsa da ciddi anlamda en çok yararlandığım veritabanı olduğunu belirteyim. Çoğumuzun tercihi de böyle değil mi zaten? Puanlaması yanlış,şusu busu kötü ,bilmem nesi bana ters diyenlerin bile kimi zaman aktör/aktris,film bilgileri v.b için en sık tıkladığı site değil mi IMDB?

Açık konuşmak gerekirse basit bir fikirden,bir şahsın (Col Needham) kişisel bilgisayarından çıkan,basit arayüzlü bir film veritabanı oluşu IMDB'yi en az Youtube,Facebook,v.b kadar inanılmaz kılıyor.

Bana IMDB'nin 20. yılını kutlamak ve anketimize katılmanızı rica etmek düşer.

Edge of Darkness (2010)

2010-10-10T23:05:00.004+03:00

Ülkemize yanlış tercüme ile giren bir filmle daha karşınızdayız. İşin o kısmıyla ilgilenmeden Edge of Darkness diyerek başlayalım. Aksiyon vaadiyle Dram-Polisiye karışımı bir çorbayı yutturmaya çalışan,belli bir oranda da yutturan bir film.

Özetle kızı (Emma-Bojana Novakovic) ile ara sıra görüşebilen (Biraz uydurdum bu kısmı. Çünkü bilemiyoruz,ilginçtir net olarak anlayamıyorsunuz da) bir baba (Dedektif Thomas Craven-Mel Gibson),son buluşmalarında kızın önemli bir sırrını babasına açıklamak üzereyken vurulması,filmi izleyenlerin ilk anda esas öldürülme nedeninin dedektif olan babası olduğunu sanması,devamında dedektif babanın kızının gizli kalmış yüzünü (Amerikan hükümeti izninde gizli olarak nükleer silah üreten özel bir şirkette çalışan ablamız,şirkete ters bazı icraatlerde bulunuyor. Ardından bilerek radyasyona maruz bırakılarak zehirleniyor ve peşi sıra gelen olaylar) geçte olsa öğrenmesi,babanın bu olayın peşinden gitmesi ve başından geçen bazı olaylar,bununla birlikte ölmüş olan kızıyla ara sıra konuşması,diğer bir deyişle geçmişiyle ve belki de kızıyla olan ilişkisiyle hesaplaşan bir baba...

Niye sadece Mel Gibson kardeşim! diye sorası geliyor insanın ilk olarak; Adam her şeyi kendi başına yapıyor. Bu sırada çoğu şey ayağına gelmek zorunda kalıyor doğal olarak. Fazla zorlama yapılmıyor kısacası.

Tek adama yüklenme sıkıntısı dışında,senaryoya biraz daha farklılık katılıp (olayı derinleştirip,içine farklı hikayeler ve karakterler katmak,karakterleri daha açık ve geçmişiyle vermek gibi) seyirciyi soluksuz sürükleme yoluna gitselermiş (süreyle oynamadan) daha iyi olurmuş sanki,naçizane...

Casino Royale,007 Golden Eye gibi filmlerin yönetmeni Martin Campbell konusunda bu filmle ilgili söylenecek çok şey yok ama Kingdom of Heaven,The Departed,Body of Lies filmlerinin Senaristi William Monahan içindir yukarıda adı geçen yakınmalarım.

Son olarak; Film bana göre vasat değil. Ancak,filmdeki en güzel şeyler Boston şehri ve duvarda duran Boston Red Sox posteriydi,ne bir aktör ne bir unutulmaz sahne yani söylemek istediğim... Kısacası film Boston kadar sakin,ancak Boston kadar güzel değil...

Killshot (2008)

2010-10-08T21:34:00.002+03:00

Bir tarafta kendi halinde,boşanmanın eşiğinde olan bir karı-koca. Diğer tarafta, profesyonel bir mafya tetikçisi ve suç işleme konusunda amatör ruhla hareket eden bir serseri... Yolları bu filmde yanlış anlaşılan bir durumla kesişir. Çift,tanık olup,içine girmek zorunda kalıkları bu olayla başına bela almıştır. Ölümle burun buruna yaşayan ikili,tanık koruma programına alınır,yeni kimliklerle farklı bir bölgeye yerleştirilir,yeni hayatlarına alışmaya çalışır,izlerini kaybettirirler. Blackbird (Mickey Rourke) prensipleri gereği suç işlerken yüzünü gören herkesi ortadan kaldırır. Bu prensibi onun sonunu da hazırlayacaktır. Blackbird yeni ortağı Richie (Joseph Gordon-Levitt) ile çifti bulmak için her yolu dener,başarılı olamayınca kendilerine öldü süsü verip,izlerini kaybettikleri hedeflerini tuzağa düşürme planı yaparlar. Çift oradaki hayatına alışmaya başlamışken geri döner ve bir bakıma tuzağa düşer.

Finalde ise,yaptığı ufak bir hata ile kendi sonunu hazırlayan Blackbird; En yakın iş arkadaşı olan,yıllardır başkasına isabet ettirerek hayatlarını sonlandırma işi gören mermiyi bu sefer kendi vücudunda bulur.

Kadro:

Mickey Rourke (Sin City,The Wrestler) kızılderili kanı taşıyan pro-tetikçi Blackbird (Robert De Niro filmde bu rol ile bir kez kamera karşısına geçmiş),

Thomas Jane (The Punisher,The Mist) eşiyle(Carmen-Diane Lane) evliliğini kurtarma çabasında olan bir eş ve av meraklısı bir demir işçisi,

Joseph Gordon-Levitt(Inception) yerinde duramayan,ufak tefek soygun işleriyle uğraşan Richie (Quentin Tarantino ve Justin Timberlake bu rol için düşünülen ilk isimler),

Rosario Dawson ise (Sin City,Death Proof) Richie'nin sevgilisi rolünde karşımıza çıkıyor.

Gerek karakterler,gerekse filmin çekildiği mekanlar birbirini tamamlamış. Film aynı zamanda iyi hikayelendirilmiş. Karakterlerle birlikte gösterişten çok konuya odaklanan John Madden yapımı film,izlenesi.

Richie (Joseph Gordon-Levitt) - Blackbird (Mickey Rourke)

Carmen (Diane Lane) - Wayne (Thomas Jane)

Donna (Rosario Dawson)

Bekliyoruz #Stone

2010-10-08T02:19:00.001+03:00

Bugün itibariyle vizyona girecek olan Stone; Robert De Niro,Edward Norton,Milla Jovovich ve Frances Conroy gibi isimlerle Toronto Film Festivali'nin ardından ismini daha fazla izleyiciye duyurmayı planlıyor. Sadece De Niro ve Norton isimlerini kullanarak iş yapmaya çalışan orta halli bir film değil izlenimi veriyor açıkçası film. Beni bu düşünceye iten de hikayesi ve okuduğum karakter analizleri...

Bir de Stone, taş anlamına geliyor ve Norton'ın filmdeki karakter ismi. Buraya kadar tamam,filmde bir takım şantaj unsurunun kullanıldığını da anladımda "Şantaj" film adına basit kalmış bir çeviri düşüncesine sahibim. Neyse konusunu verelim ve izlemek için beklemeye alalım kendimizi.

Konusu

Emekliliğine sayılı günler kalmış olan şartlı tahliye memuru Jack Mabry’den (Robert De Niro), büyükanne ve büyükbabasının cinayetini yangın ile kaza süsü verip örtbas etmeye çalıştığı için hapishanede bulunan Gerald “Stone” Creeson’ın (Edward Norton) dosyasını, şartlı tahliye gerekçesi ile yeniden incelemesi istenir. Şartlı tahliyenin gerçekleştirilebilmesi ve Stone’un hapisten erken çıkabilmesi için Jack’i artık kendisinin yepyeni bir insan olduğuna dair ikna etmesi gerekmektedir. Ancak Stone’un bu çabaları, her iki erkek üstünde de hiç beklenmedik etkiler yaratacaktır. Kanun adamı ve suçlu arasındaki mesafe gittikçe daraldıkça, Stone’un iki adamın da karanlık dürtülerinden yola çıkarak kurguladığı yolculukta iki erkek de birbirine daha çok benzemeye başlar.

Filmin muhteşem kadrosunda, Stone’un seksi ve ahlak konusunda sıra dışı karısı Lucetta karakteriyle (Milla Jovovich) ve Jack’in dindar, sadık karısı Madylyn rolünde de Altın Küre ödüllü oyuncu Frances Conroy yer alıyor.
Detroit’in büyük bir ekonomik çöküş yaşayan çaresizlik içindeki varoşlarında ve maksimum güvenlikli bir hapishanede geçen bu tutku, ihanet ve yozlaşma hikayesi, sorunlu geçmişlerini geride bırakmak ve belirsiz gelecekleriyle yüzleşmek isteyen iki erkeğin yaşamlarını biraraya getiriyor.

Nolan Sonunda!

2010-09-29T23:06:00.000+03:00

İlk çıkışını Following ile yapan Memento ile ismini herkese duyuran,ardından Batman serisi ile kendi hayran kitlesini genişleten,Insomnia ve The Prestige gibi filmleri etkileyici Filmografisine serpiştiren ve son olarak Inception ile gişeleri sarsan Chris Nolan,bugün Batman 3'te yönetmen koltuğuna oturacağını resmen açıkladı. Kahramanlar Sinemada'nın yalancısıyız... Olası bir durumdu,oldu. Batman 3'te bizleri neler bekliyor şimdiden sabırsızlanmaya başladım. Ben ve benim gibiler şanssız ki 2012 yazına kadar sabır gerekli.

Replik Demişken...

2010-09-29T19:21:00.000+03:00

"Someday, and that day may never come, I'll call upon you to do a service for me. But until that day, accept this justice as gift on my daughter's wedding day."

"Bir gün ki o gün asla gelmeyebilir, senden bir hizmet isteyeceğim. Fakat o gün gelene kadar kızımın düğününde bunu hediye olarak kabul et."

L'immortel (2010)

2010-09-19T23:50:00.001+03:00

L'immortel (22 Bullets) Türkçesiyle Ölümsüz,Marsilya'lı bir mafya üyesinin 3 yıl süren emekliliğine verdiği kısa arayı anlatıyor. Bu isim Charly Mattei,onu canlandıran ise Jean Reno. Mattei tam bir profesyonel ve başarılı bir geçmişi var. Ailesiyle birlikte huzurla geçirdiği 3 yılın ardından saldırıya uğrar. Vücudundan filme de İngilizce ismini veren 22 mermi çıkartılır Mattei ölmez,bir nevi efsane geri döner ve Marsilya'da önce ailesini sonra kendisini korumak için taş üstünde taş bırakmaz. Suç,aksiyon,dram... Mafya filmlerini en iyi şekile sokabilen ögeler.

Genelde Fransız filmlerinden pek hoşlanmadığımı daha önce belirtmiştim ama yılda 1-2 kez seçtiğim güzel yapımlar gibi bu da hoşuma gitti. Jean Reno faktörü de var tabii ki.

Filmde,her ne konumda olursa olsun bir babanın evladı için neler yapabileceği ve hayatı tehlikeye girenlerin tetiği çekmekte tereddüt etmediği gerçekleri yüzünüze güzel bir şekilde vuruluyor. Jean Reno'nun Leon'u da az biraz hatırlatan performansının yanı sıra polis Marie Goldman rolüyle Marina Fois, Mattei'nin sözde dostu özde düşmanı Tony Zaccia rolüyle Kad Merad, Mattei'nin oğlu rolündeki Max Baissette de Malglaive'i de beğenmiş bulunmaktayım. Adı gibi filmografisi olsun diyeyim ufaklığın.

Aile,Mafya,Polis üçgeninde geçen ve yaşanmış bir olaydan esinlenilen bu film izlenilmeye değer,bir takım gereksiz sahneleri olsa bile...

Hero Wanted (2008)

2010-09-17T20:46:00.002+03:00

Aynı tip senaryo ile sıradanlaşan filmlerden değil bana göre Hero Wanted. Çok etkileyici bir film olmasa bile yönetmenin tarzı hoşuma gitti. Olay akışı biraz karışık verilmiş,başlarda biraz sıkılmanız muhtemel.
Kahraman olarak nitelendirilen Liam'ın (Cuba Gooding Jr.) filmde sürekli küçük kızı,yaşlı teyzeyi v.b kurtaracağını sanıyorsunuz ama filmin akışında bir kahramandan çok cezalandırıcı rolü üstlendiğini görüyor,filme anlam vermeye çalışıyorsunuz.

Liam'ın yaşantısı dram ve aksiyon ögeleriyle birlikte sunulmakta. Ray Liotta,Kim Coates gibi isimlerde kadro dahilinde. Brian Smrz'in de ilk yönetmenlik denemesi olduğunu belirtelim. Kendisi daha önce Life Free or Die Hard,Taxi,Signs,Blade,Men in Black,Face Off,Minority Report ve Mission Impossible gibi filmlerin yapım kadrolarında yer aldı. Bu filmin ardından da yönetmenlik koltuğuna oturmadı. Farklı bir şey izlemek istiyorum derseniz izleyebilirsiniz ancak filmden çok fazla da bir şey beklememek lazım.

Sleepers (1996)

2010-09-16T02:44:00.002+03:00

Yapım yılı 70'lerin sonundan 90'lara kadar olan filmlerin farklı bir havası oluyor genelde. Al Pacino,De Niro,Jack Nicholson,Ray Liotta,Joe Pesci ve daha adını say(a)madığım bir çok isim de kadroda yer alırsa eğer tadından yenmiyor çoğu. Her biri tek başına alıp götürebiliyor. Bir de bu filmlerin geçmişi anlatmaları var ki akılda yer ediyor çoğu zaman. Bunu belirterek Sleepers (Kardeş Gibiydiler) filmine ufak bir giriş yapmış olalım.

Arkadaşlıkları kardeşlikten öte 4 kimliğin çocukluktan gençliğe,gençlikten ergenliğe hikayeleri anlatılır. Dışarıda çocukken işledikleri suçun cezasını ıslah evinde farklı şekilde ve fazlasıyla ağır öder,çıktıktan sonra da fazlasıyla ödetirler. Adaletin olmadığı yerde adaleti kendin sağla hesabı kendi intikam senaryolarını hazırlarlar. Kimi zaman silahla kimi zaman kanunla maruz kaldıkları ayıbı silmeye çalışırlar. Dostluktan öte kardeşlikleri onları güçlü kılacaktır. Ve manevi babaları Bobby(Robert De Niro)...

Brad Pitt,Robert De Niro,Kevin Bacon,Dustin Hoffman gibi isimler kadroyu zenginleştiren isimler. Çocukluk hallerini canlandıran isimler de üzerlerine düşeni yapmışlar. Yönetmen koltuğunda,Oscar ve Rain Man(1988) harici kendisini pek gösteremeyen Barry Levinson var. Sarsıcı,etkileyici...

Hak Denen Bir Şey Var(!)

2010-06-04T22:48:00.000+03:00

İzin alınmadan blog alemindeki ismimin kullanılması beni çok üzdü açıkçası,bir o kadar da sinirlendim. Ayıp be kardeşim,bu kadar da olmaz ki! Hakkımı mahkemelerde arayacağım,sürüm sürüm süründüreceğim sizi :P Diyerekten verdiğimiz araya anlamlı bir nokta koyalım. 2009 yapımı filme raflarda rastlayınca,biraz şaşırdım ama hemen alıverdim. Filmin çok sağlam olmadığı az çok belli olsa bile arşivimde gözüme takıldığı her an ufak bir tebessüm yaratacağı kesin. Kısmet olursa torunlara adıma film yapıldı derim en azından :)

Şaka bir yana yurt dışına çıkmadan izleme fırsatım olursa sizlerle de paylaşırım.

Nice Yıllara 1 Numara

2010-04-25T18:47:00.000+03:00

25 Nisan 1940 - ...

Se7en (1995)

2010-04-25T12:31:00.000+03:00

7 ölümcül günah,bu günahlara saplantılı dahi bir seri katil ve planını bozmak isteyen iki dedektif.

Kurt dedektif Somerset(Morgan Freeman) bu olayın sonuçlanmasının ardından emekli olmayı planlamaktadır. Genç dedektif Mills'in(Brad Pitt) ise önünde uzun yılları vardır. Bir bakıma olayın senaristi sayılan seri katilden söz etmek gerekirse; Somerset'in de filmde nitelendirdiği üzere metodik,sabırlı ve titiz bir katil. 7 günah çerçevesinde kurbanlarını seçiyor ve cezalandırıyor. Her bir günahta bir sonraki için iz bırakıyor. 5 günahkarı cezalandırmasının ardından polise teslim oluyor. Filmin finali ise etkileyici,geriye kalan son 2 kurban;biri Mills'in eşi diğeri de katilin ta kendisi oluyor. Mills'in hayatı bu olayla birlikte alt üst olurken,katil kendisi yapamasa bile 7'de 7 ile amacına ulaşmış oluyor.

Filmin karanlık mekanlarda ve sürekli kasvetli bir havada geçmesi psikolojik gerilim olgusunu tamamıyla besliyor. David Fincher,Morgan Freeman,Brad Pitt ve Kevin Spacey'nin en iyilerinden biri olan film aklınızın bir köşesinde yer edinecektir.

Léon (1994)

2010-04-24T22:31:00.002+03:00

Luc Besson'ın senaryosunu yazdığı ve yönettiği 1994 yapımı bu film,tek insani duygusunu çiçeğine besleyen bir tetikçi ile ailesini babasının narkotik polisleri ile olan pis bağlantıları yüzünden kaybeden küçük bir kızın, dramatik bir şekilde başlayıp yine aynı şekilde sona eren dostluk hikayesini anlatıyor. Bu dostluklarıyla birlikte belki de ilk defa insana değer vermenin ve sevginin ne kadar güçlü bir şey olduğunu anlıyorlar. Ve birbirlerinden başka hiç bir şeyleri yok...

Leon,Mathilda ile tanışmadan önce sadece işini yapan,günlük rutinleri olan ve süt-çiçek-silah üçgeninde hayatını sürdüren temiz bir profesyonel tetikçi. Mathilda ile tanıştıktan sonra,küçük kızın ısrarı üzerine birikimlerini aktarmaya başlıyor. İlk zamanlarda inkar edip Mathilda'yı kabul edemese de filmin akışıyla birlikte aralarındaki duygusal bağ güçleniyor. Leon,daha çocuksu olurken,Mathilda yaş üstüne yaş koyuyor. Bu duygusal bağı aşk olarak nitelendiren Mathilda ile baba şefkatiyle ona yaklaşan Leon arasındaki bu harika dostluk hikayesinde hiç bir abartıya rastlayamazsanız. Aksiyonlu sahnelerinin bile kendine has bir adabı var. Finali ise tüm zamanların en iyi finalleri arasında gösterilebilir.

Bu filmle birlikte.Jean Reno(Leon) ve Natalie Portman(Mathilda) unutulmaz bir ikili olarak sinema tarihine geçiyordu. Natalie Portman,sadece 13 yaşındayken kamera karşısına geçtiği bu filmde,gelecekte ne gibi iyi işler yapacağının da sinyalini vermiş oluyordu.

Kamera Arkası

Gary Oldman - Natalie Portman

Deli Deli Olma (2009)

2010-04-04T14:09:00.001+03:00

Son zamanlarda izlediğim en iyi Türk yapımıydı desem yanlış olmaz. Neden mi? Bir aşk hikayesi düşünün, güldürüsü,ağlatısı,tarihsel ögeleri,şivesi,kültürü ne varsa içine dozunca katılarak anlatılmaya çalışılsın . Hiç bir öge bardağın dışına taşmasın... Komedisi adına konuşacak olursam,bazıları gibi işin suyunu çıkarmamışlar. Sırf güldürmeye çalışsın/güldürsün diye içine küfür sıkıştırıp pazarlama amacı gütmek yerine, o yörenin kültürünü tüm çıplaklığıya ortaya sermiş,öyle güldürmeyi başarmışlar. Yöre insanının günlük konuşmaları,çekişmeleri,atışmaları... Dinlemeye,gülmeye değer.

Şive biraz farklı,ilk başlarda anlamakta güçlük çekiyor,hatta biraz rahatsız bile oluyorsunuz. Ancak,olay örgüsü sizi direk beyaz perdenin içine çekiyor ve böylelikle hem siz onları anlıyorsunuz,hem de film,amacı olan çekimi yaratmış oluyor.

Küçük bir kızın piyano tutkusunu,eskilerden kalan bir aşk acısını,yöre insanının size keyif veren hal ve hareketlerini,ölümü. Dediğim gibi her şeyi yerinde ve yeterince. Filmin finali tam olarak sonuna denk gelmiyor aslında ama final diye niteleyebileceğimiz bölüm sizi ters köşeden yakalayacak.

Tarık Akan,Şerif Sezer,Zuhal Topal,Levent Tülek ve daha bir çok sağlam isimden oluşan bir kadrosu var filmin,ilk fırsatta izleyiniz...

Deli Deli Olma

"Kars’ın bir köyünde geçen sıcacık bir hikaye… sanki başka bir dil konuşurmuşçasına bir an uzak ama o kadar da bizim insanlarımız… Adı Alma ve Tavşan olan iki sevimli köy çocuğu… Çocukken ailesiyle Rusya’dan göçen bir Malakan: Mişka… Mişka’nın gençlik aşkı olan ama hiç kavuşamadığı sinirli mi sinirli yaşlı kadın Popuç… Mişka’nın yapayalnızlığına rağmen Popuç’un kalabalık, neşeli, hareketli ailesi… Saz aşıklarının bol atışmalı, çekişmeli, dudak değmezli kış geceleri.. fakirlik ve çetin kış koşullarıyla mücadele eden, ekin eken, kaz otaran, koyun güden köy insanları… Rus kültürü ile yoğrulmuş Mişka ve onun köy yaşamına sessizce kattığı piyanonun ayağına bağlanmış ineklerin görünümü kadar komik… çok sevmesine rağmen kendi yemeyip mendil içinde sakladığı kaz etini hasta Mişka’ya ikram eden küçük Alma gibi umut dolu bir hikaye Deli Deli Olma… Mişka’nın ailesinden kalan ve Mişka’nın borcu yüzünden köyün nerdeyse bütün ahırlarını gezen piyanoyu çalabilmek için yanıp tutuşan Karslı köy kızı Alma’nın üzerinden köydeki tüm hikayeleri anlatan Deli Deli Olma, sinemamızın uzun zamandır özlediği komik, naif, içten, geçmişimizden ve bizden bir film."

Başka Bir Evren

2010-03-26T18:57:00.001+02:00

Kayıt Müfettişinin Günlüğü, Anayurt, Taş Ustası Kelemen, Ara 2,70ft, Ormandan Seslenen Düşler, Bagaj Bandı,Toprak, Zamana Karşı Duran, İnce Hesap, Marvin Walvis'in Gerçek Öyküsü ve Chump&Clump'dan oluşan 11 kısa canladırma sizi alıp başka bir evrene götürüyor. Yapıtlar farklı ülkelerden. Hepsini değilde beğendiklerimi sıralamak isterim sizlere...

6)Ormandan Seslenen Düşler,uzunluğu açısından biraz sinir bozar gibi olsa da sonunda farklı ve güzel bir uğraşı izlediğinizi fark ediyorsunuz.

5)Marvin Walvis'in Gerçek Öyküsü, Amerika'ya yeni göç etmiş bir balina'nın monoton yaşantısı ve eleştirilen tüketim toplumu.

4)Ara 2,70 ft,eşyaların hayatının hiç bitmediğini anlatan güzel bir canlandırma. Dram,Komedi arası gidip geliyor.

3)İnce Hesap, sayı ve çizgilerden oluşan etkileyici bir canlandırma. Dünyadaki tek derdi,yavrusunu korumak olan bir annenin saf duygularıyla sarfettiği çaba toplumu kaosa sürüklüyor. Güldürüsü hoşunuza gidecektir.

2)Bagaj Bandı,Koreli bir genç,hikayesini koşu bandında yürürmüşçesine anlatıyor size. İzlerken "Genç bir erkeğin hayatı 8 dakikaya ancak bu kadar güzel sığar" dediğimi hatırlıyorum.

1)Chump&Clump, son zamanlarda izlediğim en harika kısa animasyondu diyebilirim.

Bulundukları durağa haftada bir gelen bir otobüs ve o otobüsü beklerken tanışıp,müthiş bir dostluk kuran ikili. Otobüsü beklerken yapmadıkları kalmıyor. Komedi faktörü yüksek,hatta bazı komedi sahnelerine biraz da dram serpiştirilmiş.

Size bir güzellik yapıp o animasyonu buraya taşıyayım. Zaman kaybı olmayacaktır...

Kako Si? /Nasılsın?

2010-03-26T17:57:00.002+02:00

Özlem Akovalıgil'in eseri olan Kako Si?'nin yapımı 2008 yılında sona erdi. Gerçek bir hikayenin gerçek bir şekilde beyaz perdeye aktarımı olarak niteleyebileceğimiz bu filmde Mesut Akusta,Deniz Çakır,Ayberk Atilla gibi isimlerin yanı sıra gerçeği gözünüzün içine sokmak amacıyla belki de kamera karşısına ilk defa geçen yöre insan(lar)ı var. Filme ayrı bir hava katmışlar tabii ki.
Bir de ilişkileri çokta sağlam olmayan bir çiftin aşkla imtihanı da gözler önüne seriliyor. Esas oğlanımızın psikolojik rahatısızlıkları var. Herkes bir arayış içinde.
Film aslında fena değil,bir çok duyguyu bir arada yaşayabiliyorsunuz. Filmin esas konusu olan savaşın acı yüzünü en iyi anlatan ise şüphesiz ki,yıllar sonra buluşan öz kardeşlerin farklı dillerde birbirini anlamaya çalışması.

Kako si?

Ailesi yıllar önce Bosna'dan İstanbul'a göç etmiş olan SEMAHAT (Semahat Goruşanin), ilerlemiş yaşına rağmen ata topraklarına seyahate karar verir. Yönetmen olan FATİH (Mesut Akusta), kadını ilginç bulur ve yolculuğunu filme almak ister: Fatih'in arkadaşı UFUK (Kemal Okur), hayatındaki karışıklıklardan uzaklaşmak işin bu yolculuğu fırsat olarak görür ve yardım etmek için onlara katılır. Yolda Semahat aile hikayesini anlatırken Fatih bunları kaydeder. Sarajevo'ya varınca Semahat'ın ailesini bulmak için yaptıkları araştırma yaşanan son savaşın tüyler ürpertici gerçekleriyle yüzleşmelerini sağlayacaktır.Sonunda Semahat'ın 82 yaşındaki kuzeni MUHAMMED'i (Muhammed Goruşanin) bulurlar.

Almanya'da doğup büyümüş olan SELİM (Atilla Öner), bir yıldır İstanbul'da LİDYA (Deniz Çakır) ile yaşamaktadır. Selim'in ailesini ziyaret için birlikte Almanya'ya yola çıkarlar. Yolda, bir cinayete tanık olurlar, arabaları ellerinden alınır. Bir köye sığınırlar. Selim arabalarını bulmaya çalışırken etnik bir çatışmanın ortasında kalır.

Hayatta kalma mücadelesi veren insanlar için geçmişin ve gelecek umudunun bir anlamı yoktur. İnsanları ayıran bir yer vardır. Tam oradadırlar.

2010-03-26T17:09:00.002+02:00

Yoğunluk sebebiyle verdiğimiz araya nokta koyalım.

21.Ankara Uluslararası Film Festivali

2010-03-13T23:49:00.001+02:00

Heyecanla beklediğimiz 21.Ankara Uluslararası Film Festivali,10 Mart'ta Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nda yapılan açılış töreniyle başladı. Festival kapsamında 30 ülkeden 200'ü aşkın film gösterilecek,çeşitli atölye çalışmaları ve etkinlikler gerçekleştirilecek. Festival adına Batı Sineması,Goethe Institut(Alman Kültür Merkezi) ve Çağdaş Sanatlar Merkezi en aktif noktalar.

Kendi adıma konuşacak olursam,açılışı açılış töreniyle yapmayı planlıyordum ancak bazı aksilikler çıktı ve Cuma günü programında yer alan "Kısa Sınır Tanımaz-1" ile yaptım kendi açılışımı. Bugün ise Ufuk Önen'in "Sinemada Ses ve Müzik Atölyesi"ne katıldım. Çok yararlı bir çalışma oldu,buradan tekrar teşekkür edelim kendisine Yarın için "Başka Bir Evren" biletim bulunuyor. Açık konuşmak gerekirse hepsine gideceğim diye kendimi kasmıyorum. Bana farklı şeyler katacak film ve atölyelerden oluşan bir program hazırladım kendime. Duymayan,uyanamayan sinemaseverlere,geç kalmadan sizde kendi programınızı hazırlayın diyorum. İyi seyirler...

Oscar İsabet

2010-03-13T22:30:00.006+02:00

Festival münasebetiyle biraz geciktim. Dallandırıp budaklandırmaya gerek yok aslında sadece tahminlerimle kazananları kıyaslamak istiyorum.
Yeşil Siyah Kırmızı

En İyi Film: The Hurt Locker

En İyi Yönetmen: Kathryn Bigelow (The Hurt Locker)

En İyi Erkek Oyuncu: Jeff Bridges (Crazy Heart)

En İyi Kadın Oyuncu: Sandra Bullock (The Blind Side)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Christoph Waltz (Soysuzlar Çetesi)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Mo'Nique (Precious)

En İyi Orijinal Senaryo: The Hurt Locker (Mark Boal)

En İyi Uyarlama Senaryo: Precious (Geoffrey Flechter)

En İyi Animasyon: Up/ Yukarı Bak (Pete Docter)

En İyi Yabancı Film: El Secreto de sus Ojos (Arjantin)

En İyi Görüntü Yönetmeni: Avatar (Mauro Fiore)

En İyi Sanat Yönetmeni: Avatar (Rick Carter, Robert Stromberg, Kim Sinclair)

En İyi Kostüm Tasarımı: The Young Victoria (Sandy Powell)

En İyi Kurgu: The Hurt Locker (Bob Murawski, Chris Innis)

En İyi Makyaj: Star Trek (Barney Burman, Mindy Hall and Joel Harlow)

En İyi Şarkı: The Weary Kind - Ryan Bingham ve T-Bone Burnett (Crazy Heart)

En İyi Müzik: Up (Michael Giacchino)

En İyi Görsel Efekt: Avatar (Joe Letteri, Stephen Rosenbaum, Richard Baneham, Andrew R. Jones)

En İyi Ses Kurgusu: The Hurt Locker (Paul N.J. Ottosson)

En İyi Ses Miksajı: The Hurt Locker (Paul N.J. Ottosson, Ray Beckett)

En İyi Belgesel (Uzun): The Cove (Louie Psihoyos)

En İyi Belgesel (Kısa): Music by Prudence (Roger Ross Williams ve Elinor Burkett)

En İyi Kısa Film: The New Tenants (Joachim Back and Tivi Magnusson)

En İyi Animasyon (Kısa): Logorama (Nicolas Schmerkin)

Açık konuşmam gerekirse yanlış tahmin sayım alt dallarda biraz fazla. Kimi gönlümden geçendi almasını istediğim, kiminde ise konuya tam hakim olmadan salladım.

Oscar amacından sapmaya başladı onu da belirtmek gerekir. Sadece Christoph Waltz ve Avatar'a takan The Hurt Locker'a sevindim. Dediğim gibi emeğe saygı gerekir ancak, gişe filmleri hiç bana göre değil,hele ki bilim-kurgu!

Oscar Tahmin

2010-03-06T22:26:00.003+02:00

Oscar adaylarını verirken eserleri izledikten sonra seçim yapacağımı söylemiştim. Kazanacağını düşündüğüm adayları sizlerle paylaşmak istiyorum.

En İyi Film dalında 3 aday öne çıkıyor; Avatar, The Hurt Locker ve Inglourious Basterds. Öncelikle,Akademi tarafından sevilen James Cameron Oscar'ı alır gibime geliyor ama benim adayım farklı. The Hurt Locker diyorum. Konusunda yapılmış en etkileyici ve sürükleyici eser. Irak söz konusu olduğunda yapımlar genelde aynı çizgi üzerinden gider ama bu sefer durum öyle görünmüyor. The Hurt Locker'ı seçmemin tek nedeni bu değil tabii ki. Tamamıyla farklı bir bakış açısıyla bilim dünyasına bir acaba dedirtse de bilim kurgu(Avatar*) bana pek hoş gelmiyor açıkçası,tarzım değil. Harcanan emek ve para The Hurt Locker'ın üstünde bile olsa,The Hurt Locker daha samimi geldi bana.

Inglourious Basterds ise fanteziye kaçmış. Film hiç fena değil ancak Oscar'ı ondan önce hakeden filmler var. Tarantino'nun üzerinde bu kadar çalışarak ortaya çıkardığı eser, diğer eserlerinden farklı gibi gözükse de aslında aynı temel üstüne kurulu.

En İyi Yönetmen konusunda da bu üç filmin yönetmenleri arasında seçim yapmak çok kolay olmamıştır. En İyi Film Oscar'ını kim alırsa En İyi Yönetmen Oscar'ı da o filmin yönetmenine gidecek gibime geliyor.

En İyi Bayan Sandra Bullock'a ,En İyi Erkek Oscar'ı ise The Hurt Locker'daki ilginç hikayesiyle bütünleşen Jeremy Renner'a gidecektir. George Clooney,oyunculuk adına Renner'ın biraz altında kalmış olabilir ama ismiyle bu açığı kapatması da ihtimaller arasında.

En İyi Yardımcı Erkek Christoph Waltz seçilecektir. Etkileyici bir performanstı.

En İyi Animasyon,Up; Yabancı Dilde En İyi Film,The White Ribbon; En İyi Görüntü Yönetmeni,The Hurt Locker(Barry Ackroyd); En İyi Görsel Efekt adayım ise Avatar.

Diğer adaylarımı zaten belirtmiştim. Bakalım kaçta kaç yapabileceğim.

Oscar töreni gece NTV ve CNBC-e'de.

Oscar Anket Sonuçları

2010-03-06T22:24:00.001+02:00

Yaklaşık 1 aydır devam eden anketlerimiz sona erdi. Oy kullanan herkese teşekkür ederim.

Ölüme Meydan Okuyan Bir Kuşağın Hikayesi

2010-02-26T19:54:00.003+02:00

Bir süredir beklediğimiz Veda filmi bugün vizyona girdi. Atatürk'ü gerçek anlamıyla anlatabilecek bir film için 2010 yılına kadar beklememiz mi gerekiyordu? Rutkay Aziz'li Cumhuriyet'i tenzih etmem gerekir sanırım ama şaşırıyorum doğrusu bu ilgisizliğe! Zülfü Livaneli'yi bu açıdan kutlamak gerekir. Araştırmayan,izlemeyen,okumayan ve beyinleri yıkanmaya müsait insanların kafasında oluşan Atatürk modelini yıkmaya ve düzeltmeye; Bizim gibi Kemalistlerin kafasında oluşan Atatürk'ü ise daha da pekiştirmeye çalışan bir esere imza atmış gibi gözüküyor Livaneli. Tekrar tekrar tebrik etmek gerekir. Sarı Paşamızın farklı yönleri farklı eserlerle işlenmeye devam edilmeli. Konudan saptırılmadan ve boş beyinleri kötü yönde yıkamadan tabii ki. Filmi izlemeden yorum yapmak istemiyorum aslında onun için ayrıntılara geçeyim.

6 yaşında başlayan bir arkadaşlık Mustafa Kemal ile Salih Bozok'un ki. Askeri okul'dan silah arkadaşlığına ve oradan da ölümsüzlüğe erişen bir dostluk. Öyle bir dostluk ki,Mustafa Kemal Atatürk'ün vefat edişi Salih Bozok'un da intiharını getirecektir.

İşte bu dostun dilinden tekrar tanıyacağız Mustafa Kemal Paşa'yı. Atatürk'le birlikte diğer hayat hikayelerine de tekrar tanık olacağız.

Teknik detaylara geçecek olursam; Senaryo çalışması 3 yıl ,çekimler 7 hafta sürdü. Yapımcılığı Kamera Film üstlendi. Senaryo,yönetmenlik ve müzikler büyük usta Livaneli imzası taşıyor. Filmde Sinan Tuzcu,Serhat Mustafa Kılıç,Dolunay Soysert, Ezgi Mola,Özge Özpirinçci,Burhan Güven ve Melahat Abbasova gibi isimler rol aldı.

Tamamı yerli sermaye ile gerçekleşen bu projede 13 kişilik İtalyan ve Alman teknik ekip görev aldı. Ayrıca Peter Steguer(Görüntü Yönetmeni),Aldo Signoretti(Saç) ve Vittorio Sodano(Makyaj) gibi önemli isimler de ekipte yer aldı.

12000 parçadan oluşan kostüm ve aksesuar,1200 kg makyaj malzemesi,150 adet gerçek saçtan peruk,29 araç,98 kişilik ekip,2000 kişilik figürasyon,5 gün süren savaş sahneleri çekiminde ısınmak için 20 ton odun,patlama sahneleri için 10000 litre torflu toprak,250 bomba,3000 litre akaryakıt,1000'e yakın fünye bu dev prodüksiyonun ciddiyetini gösteren gerçek sayılar.

Çekimler Ayvalık,İzmir ve Antalya'da gerçekleşti. Savaş sahnelerinin gerçeği yansıtması için doğal bir plato olan Seferihisar seçildi.

Uşakizade köşkü,Atatürk'ün arabası ve vagonu çekimlerde kullanıldı.

Filmi izlemek ve ileri bir tarihte çıkacak olan DVD'si ile arşive eklemek gerekir. Yolladığı bültenler,görseller için Ali Güracar'a ve film için emeği geçen herkese teşekkürü ederim...

Veda

2010-02-23T18:40:00.005+02:00

Dev prodüksiyonu ve Zülfü Livaneli imzasıyla 26 Şubat'ta vizyona girecek olan Veda filminin şimdilik sadece afişlerini ve fragmanını veriyorum. Vizyona girdiği gün filmle ilgili yazımı da sizlerle paylaşacağım.

Görseller ve diğer ayrıntılar için Ali Güracar'a teşekkürü bir borç bilirim...

82.Oscar Adayları

2010-02-03T16:01:00.025+02:00

Dünya'nın en önemli sanat ödüllerinde başı çeken Akademi Ödülleri 'Oscar' 7 Mart'ta 82.kez sahiplerini bulacak. Dalları 2 parçada vermiş bulunuyorum.
İlk olarak,aday olan filmlerin hepsini daha izleyememiş olmamdan ötürü en iyi film,yönetmen,aktör/aktris gibi dallarda yorum yapmaktan ve birincilerimi açıklamaktan kaçındığımı belirtmek isterim. 1 ay sonra yapılacak ödül törenine kadar eksikleri tamamlayıp,aday olan filmlerin hepsini izledikten sonra daha sağlıklı yorumlar yapabilirim. Adayları yanyana sıralayıp incelemelerini yaptığım bazı dallarda bana oscarı almaya en yakın gözüken yapıtları kalınca belirttim. Vazgeçilmezimiz olan beyaz perdeye ister istemez daha bir ilgi duyuyoruz şu günlerde. İyi seyirler...

En İyi film
-The Hurt Locker
-Avatar
-District 9
-Inglourious Basterds
-An Education
-The Blind Side
-Up in the Air
-A Serious Man
-Up
-Precious: Based on the Novel Push by Sapphire

En İyi Yönetmen
-James Cameron (Avatar)
-Kathryn Bigelow (The Hurt Locker)
-Quentin Tarantino (Inglourious Basterds)
-Lee Daniels (Preciosus)
-Jason Bateman (Up in the Air)

En İyi Erkek Oyuncu
-Jeff Bridges (Crazy Heart)
-George Clooney (Up in the Air)
-Colin Firth (A Single Man)
-Morgan Freeman (Invictus)
-Jeremy Renner (The Hurt Locker)

En İyi Kadın Oyuncu
-Sandra Bullock (The Blind Side)
-Helen Mirren (The Last Station)
-Carey Mulligan (An Education) -Gabourey Sidibe (Precious)
-Meryl Streep (Julia & Julia)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu
-Matt Damon (Invitus)

-Woody Harrelson (The Messenger)

-Christopher Plummer (The Last Station)
-Stanley Tucci (The Lovely Bones)
-Christoph Waltz (Inglourious Basterds)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu
-Penelope Cruz (Nine)
-Vera Farmiga (Up in the Air)
-Maggie Gyllenhaal (Crazy Heart)
-Anna Kendrick (Up in the Air)
-Mo'Nique (Precious)

En İyi Animasyon
-Coraline (Henry Selick)
-Fantastic Mr. Fox (Wes Anderson)
-The Princess and the Fog (John Musker and Ron Clements)
-The Secret of Kelles (Tomm Moore)
-Up (Pete Docter)

En İyi Orijinal Senaryo
-The Hurt Locker (Mark Boal)
-Inglourious Basterds (Quentin Tarantino)
-The Messenger (Alessandro Camon ve Oren Moverman)
-A Serious Man (Joel Coen ve Ethan Coen)
-Up (Bob Petersan, Pete Docter)

En İyi Uyarlama Senaryo
-District 9 (Neil Blomkamp and Teri Tatchell)
-An Education (Nick Hornby)
-In the Loop (Jesse Armstrong, Simon Blackwell)
-Precious (Geoffrey Flesher)
-Up in the Air (Jason Reitman, Sheldon Turner)

Yabancı Dilde En İyi Film

El Secreto de sus Ojos hariç tüm yapıtlarda festival filmi kokusu var. Zaten hepsi Cannes ve diğer büyük festivallerde boy gösteren filmler. The White Ribbon Altın Palmiye'den sonra Oscar'ı da alır.

-The White Ribbon (Almanya) (Altın Palmiye Sahibi)

-Ajami (İsrail-Almanya)

-Un Prophete (Fransa) (Cannes FF,Jüri Büyük Ödülü)

-El Secreto de sus Ojos (Arjantin)

-The Milk of Sorrow (Peru) (Berlin FF,Altın Ayı)

En İyi Görüntü Yönetmeni
-Avatar
-Harry Potter and the Half-Blood Prince
-The Hurt Locker
-Inglourious Basterds
-The White Ribbon

En İyi Görsel Efekt

-Avatar-District 9-Star Trek

En İyi Sanat Yönetmeni

-Avatar

-The Imaginarium Of Doctor Parnasus

-Nine

-Sherlock Holmes

-The Young Victoria