Ergen bir çocuk babasını öldürdüğü gerekçesiyle mahkum edilmiştir. Çocuğun kaderi 12 kişilik karma bir jürinin elinde olacaktır. Çocuğun suçlu yada suçsuz ilan edilmesi için 12'de 12 tam çoğunluk sağlanması gerekmektedir. Film, başındaki jüriye sesleniş ve finalindeki mekanın terk edilmesi sahnelerinin haricinde tek mekan filmi olarak sinema severlere türünün en önemli örneğini sunar. Genişçe bir odada toplanırlar ve oldukça sıcak bir gündür. İlk oylama yapılır. Bir kişi hariç herkes çocuğu suçlu ilan eder. O kişi 8.jüri (Henry Fonda) olarak boy gösterir. 8.jürinin "Eğer emin değilse hiç bir jüri üyesi birini suçlu ilan edemez. Makul şüphe varsa üzerine gidilmeli." sözleri filmin özeti niteliğindedir aslında. Çünkü o makul şüphe sayesinde anlatılan ve açıklığa kavuşturulmak istenen her detay sayesinde çocuğu suçsuz görenlerin sayısı artmaya başlar. İlk olarak çoğunluğa uyarak kendi kararını veremeyenler ikna olur,ardından deliller üzerine yürütülen akılcı çözümler geri kalan insanların da ikna olmasını sağlar. 12'de 12 yolunda hareretli tartışmalar yapılırken karakter analizleri yapmak hiç de zor olmaz bizim açımızdan. Uzlaşmacı ve tarafsız insanlar daha sağlıklı kararlar verebilirken, hayatlarında bir şekilde yanlış yola sapmış olanlar,birilerine bir şekilde kin besleyenler tükürdüklerini yalamayı hiç de tercih etmeyerek,ilk kararlarına körü körüne bağlanırlar. Yapılan defalarca oylamanın ardından sona gelindiğinde ise sadece 4 numaralı jüri (Lee J. Cobb) kalır. Aslında çocuğu değil kendisini suçlu bulan karakter 12.suçsuz kararını zor da olsa verir ve amansız tartışmanın sonuna gelinir. Film aslında ön yargıların ne kadar tehlikeli olabileceği ve karşı tarafa bir şans dahi olsa verilmesi gerektiğini biz izleyenlerine güzelce anlatıveriyor. Reginald Rose'un hikayesini yazıdığı, Sidney Lumet'in yönettiği 12 Angry Man; Güçlü oyunculuk deneyimleri,görüntü bütünlüğü,senaryo derinliği ve insanı düşünmeye iten ve bitmek tükenmek bilmeyen diyalogları ile en iyilerim arasında kendine güzel bir yer buluyor.
Amerika
